Vrijdagmorgen ben ik erin geslaagd om mijn gsm te verliezen vergeten in het station van Gent. Stom, heel stom en het ziet er niet naar uit dat ik hem nog terug zal vinden. Jammer, het was een degelijk toestelletje dat mij dagelijks opwekte, dat mij op ieder moment van de dag liet weten hoe laat het was en dat een archief aan belangrijke sms’jes huisvestte.
Ik weet niet hoe het bij andere mensen zit maar ik heb de gewoonte om leuke, lieve, belangrijke, ondeugende, originele, … berichtjes te bewaren. Het eerste berichtje dat ik ooit kreeg van Tom, het sms’je dat Wendy stuurde nadat ze van Febe was bevallen, dat grappige sms’je van Kelly, het berichtje dat Jérôme me stuurde die eerste keer dat hij kwam couchsurfen, … Jammer dat ik nu niet gewoon mijn gsm kan nemen om mijn bewaarde berichten eens te herlezen en de daaraan vasthangende mooie momenten te herbeleven. Al een geluk dat de meeste van die momenten ook ergens in mijn geheugen opgeslagen zitten.
Soms wou ik dat ik stiekem de bewaarde berichten in andere mensen hun gsm kon lezen. Volgens mij zou dat bijzonder boeiend zijn. Hoewel ik mij dan ook wel weer kan inbeelden dat ik sommige dingen liever niet lees. lol. ;)

