…

Stiekem hoopte ik dat ze het misverstaan had en dat het allemaal niet zo erg was als ze zei. Een korte zoektocht via Google leerde mij echter dat het de harde realiteit is.

___________________________

Jonge vrouw verkoold na aanrijding

vr 18/01/08 – Op de N50 in Zwevezele is een 25-jarige vrouw omgekomen bij een kop-staartaanrijding.

Het slachtoffer was gestopt op de rijbaan omdat een vrachtwagenchauffeur een draaimanoeuvre uitvoerde. Ook een andere auto voor haar was al gestopt. Een achterligger merkte de stilstaande auto’s te laat op en reed op het achterste voertuig in. De wagen van de 25-jarige vrouw vatte meteen vuur. De vrouw stierf in de vlammenzee. Ook een tweede voertuig ging in vlammen op, maar de bestuurder daarvan kon op tijd ontsnappen.

(www.deredactie.be)

___________________________

Moesten Veerle en ik onze meme deze namiddag geen bezoekje gebracht hebben dan had ik misschien nooit van dit ongeluk afgeweten. Een pijnlijk ongeval waarin iemand die even oud is als mij het leven liet.  De jonge vrouw uit het artikel was ergotherapeute van beroep en ze werkte in het bejaardentehuis waar mijn meme woont. Het was dan ook meme die ons vertelde over dit ongeval. Ze leek erg aangedaan en was tijdens ons hele bezoek merkelijk stiller dan anders.

Je hoort en leest zo vaak over mensen die om verschillende redenen veel te vroeg uit het leven gerukt worden. Meestal denk je even aan het immense verdriet van de nabestaanden dat achter een dergelijk bericht schuilgaat maar het heeft geen zin om bij elk van die berichten lang stil te staan. Je doet er een ander geen plezier mee en het zou jezelf alleen maar kapot maken.

Toch ben ik deze keer diep geraakt door wat ik hoorde en het lukt mij niet om het zomaar van mij af te zetten. Ik ben kwaad en verdrietig over het feit dat dit kon gebeuren maar ik ben ook geraakt door het verdriet dat mijn meme heeft. Niet alleen haar familie, vrienden, collega’s, … rouwen om dit verlies maar ook een aantal bejaarden die haar enorm graag zagen. *** oefende haar beroep met enorm veel enthousiasme uit. Uit al de verhalen die ik al over haar gehoord had, bleek dat zij een speciale jonge vrouw was die enorm geapprecieerd werd om de manier waarmee zij met de bejaarden omging. Meme lijkt haar goed thuis te voelen in het ruisthuis en ik weet dat *** daar heel veel heeft toe bijgedragen.

Ik kijk op naar mensen als ***. Iedere keer dat ik bij meme op bezoek kom ben ik onder de indruk van de manier waarop het personeel met de bejaarden omgaat.  De laatste tijd droom ik ook stiekem van een beroep als ergotherapeute in een bejaardentehuis. Ik was dan ook enorm verwonderd toen ik onlangs in een van Veerle haar vriendenboekjes las dat ik op mijn twaalfde ‘helpster in een bejaardentehuis’ wou worden. Het is ongetwijfeld een niet te onderschatten beroep maar het lijkt mij zalig om zo veel liefde en vriendschappen van de bejaarden terug te krijgen. Helaas merk ik iedere keer wanneer ik in een rusthuis kom dat ik helemaal niet geschikt ben voor een dergelijk beroep. Jammer, maar zo is het nu eenmaal.

Het leven kan soms bijzonder wreed zijn. Twee dagen geleden was er voor *** nog geen vuiltje aan de lucht en nu is ze er ineens niet meer. Normaal gezien zouden de bejaarden van meme haar afdeling dinsdag samen soep maken. Een activiteit die waarschijnlijk niet zal doorgaan want die goedlachse, enthousiaste ergotherapeute is er niet meer…

Bedankt ***, voor al je goede zorgen voor mijn meme. Ik weet dat ze jou enorm zal missen.