Me and You and Everyone We Know

29 02 2008

Als je een klantenkaart hebt bij Video-Palace dan krijg je voor je verjaardag een kaart waarmee je dan gratis een dvd kan huren. Die aanbieding is echter slechts een maand geldig waardoor ik dus ten laatste deze week naar de videotheek moest om van die gratis dvd te kunnen genieten. Omdat ik vermoedde dat ik niet veel tijd zou hebben om de film te bekijken, koos ik er eentje uit die ik al eens gezien had maar die ik wel de moeite waard vond om nog eens te bekijken. Het werd Me, and You and Everyone We Know, een vreemde maar bijzonder geslaagde tragikomedie.

Mijn favoriete scène uit deze film is de scène met de goudvis.  Tragisch en komisch tegelijkertijd al moet ik zeggen dat voor mij eigenlijk vooral het komische overweegt. Zou ik dan toch een slecht karakter hebben? ;) Het muziekje van Michael Andrews maakt het voor mij trouwens helemaal af.





Colruytavonturen

27 02 2008

Gaan winkelen als je nog niet gegeten hebt is niet echt aan te raden. Voor je het goed en wel beseft ligt je winkelkar vol met lekkere dingen. Naar de Colruyt gaan met een hongervoel moet je al helemaal niet doen. De verpakkingen zijn daar vaak stukken groter dan in andere warenhuizen. Je ziet het waarschijnlijk al aankomen… Wie is er vandaag met een hongergevoel naar de Colruyt gegaan? Wie heeft er onlangs besloten wat gezonder te gaan eten omdat haar lichaam protesteert tegen al dat ongezond voedsel dat het binnenkrijgt? Inderdaad ja, Linn.

Ik werd bijna gek in de Colruyt. Dat is daar dus gewoonweg één groot voedsel- paradijs. Ik zag voor het eerst in mijn leven een twix familypack. Dat ding was gi-gan-tisch! Ik heb het eens vastgenomen en er met ontzettend grote ogen naar gekeken maar uiteindelijk toch wijselijk besloten om het terug te leggen. Toen ik enkele seconden later verpakkingen van 1 kg zure draculatanden zag, kreeg ik het water in mijn mond. Van alle snoep die er bestaat zijn zure draculatanden mijn favoriet. Ik geef eerlijk toe…als ik zo’n zakje liggen heb dan eet ik dat allemaal in een keer op. *schaamt zich diep*

Ook deze keer nam ik de verpakking vast maar besloot ik dan toch maar om ze terug te leggen. Ik mag er niet aan denken hoeveel van die dingen ik in een keer zou eten moest ik zo’n kilo draculatanden in huis halen. Ik ben de winkel uiteindelijk buitengegaan met enkel en alleen wat drinken. Deze avond heb ik gezond gegeten maar ik hoop stiekem dat ik straks over familieverpakkingen van Twix en over kilo’s zure draculatanden ga dromen.





Virtuele brief aan een onbekende

24 02 2008

Beste,

Ik begrijp jou niet. Het is ontzettend laf en laag om iemand anoniem te beledigen en te kwetsen. Ik veronderstel dat je wel weet waarover ik het heb en ik veronderstel ook dat jij je nu afvraagt wie ik in hemelsnaam ben en waarom ik jou hierover schrijf.

Wel, ik ben een jongedame van 26 die in Gent op kot zit en die sinds ongeveer een jaar een grote verzamelaar van postkaarten is. “Ja, en?”, denk jij nu ongetwijfeld. Wel, ik ben eveneens een goede vriendin van de jongeman die de vriend was van het meisje aan wie jij jouw kaart geadresseerd hebt. Begint uw eurocent al te vallen? Inderdaad ja, dat meisje is ervan overtuigd dat ik haar die kaart met die haatdragende woorden erop, heb toegezonden. Ik kan haar dat overigens helemaal niet kwalijk nemen. Ze kent mij helemaal niet (we hebben elkaar slechts een keer een paar minuten gezien) en het is nu eenmaal een feit dat heel wat zaken in mijn richting wijzen. Ik was aanvankelijk wel een beetje verbouwereerd dat die vriend van mij, mij drie keer gecontacteerd heeft om te vragen of het toch ik niet was die die kaart verstuurd heeft. Ondertussen kan ik het wel begrijpen dat hij aan mij twijfelde. Ik veronderstel dat je je wel kan inbeelden dat je laffe daad voor al heel wat discussie gezorgd heeft tussen het meisje en die vriend van mij.

Lach je nu in je binnenste? Ben je nu blij dat je hele actie zo geslaagd is? Dat ze misschien zelfs beter geslaagd is dan je ooit had kunnen dromen? Ben je tevreden dat je dat meisje en eigenlijk ook die jongen zo hard gekwetst en in de problemen gebracht heb? Vind je het grappig dat ook ik een slachtoffer ben geworden van je stomme zet? Ik hoop het voor jou…dan is er toch iemand die aan al dit gedoe iets heeft.

Iedereen heeft het al eens moeilijk maar moet je je dan echt zo asociaal gedragen om jezelf beter te laten voelen? Ik denk het niet. Beste onbekende, ik vind je een kwiestenbiebel, een laffe en domme kwiestenbiebel.

Groeten,
Linn





Vreemde Dames

23 02 2008

Deze voormiddag werden er drie vreemde individuen gesignaliseerd in de straten van een Oost-Vlaams dorp. Wij vermoeden dat de drie personen, van het vrouwelijke geslacht, voor iets op de vlucht zijn aangezien zij door verscheidene dorpsbewoners in looppas werden opgemerkt. U kan de vrouwen herkennen aan hun fluor gekleurde bovenkledij, hun donker kort haar, en aan de blote benen van de – vermoedelijk oudste – persoon van de drie.  Mensen die ons meer informatie kunnen verschaffen over de identiteit en de persoonlijke achtergrond van deze personen worden vriendelijk verzocht contact op te nemen met hun plaatselijk politiekantoor.





Snugger

22 02 2008

Soms ben ik een beetje traag van begrip of zoek ik het gewoon allemaal veel te ver. Een fragment uit een gesprek van deze week:

Iemand:

Er bestaat zo een gezegde dat zegt dat je geen omelet kan bakken zonder eieren te breken.

Linn:

Ja, maar wie zegt dat dat waar is?





Tranquil Aftermath

20 02 2008

Tranquil Aftermath

© Jonathan Weiner

Klik hier om naar de website van deze fantastische artiest te gaan.





Schuldgevoel-opwekkende mail

18 02 2008

Deze ochtend…in mijn inbox:

***

You’ve been reading ‘The Corrections’ for more than a week. Still true?

Visual Bookshelf application is all about organizing and showing off your reads. We wanted to give you a reminder so that you can keep your profile fresh if things have changed. Is “The Corrections” still a work in progress?

***

Geachte Meneer Visual Bookshelf,

Het lezen van ‘The Corrections’ is zeer zeker  ‘still a work in progress’ en het ziet er naar uit dat dat nog een tijdje zo zal blijven ook. Zoals de meeste mensen heb ik wel wat meer te doen op een dag dan enkel en alleen boeken lezen. Vanaf heden wens ik dan ook geen schuldgevoel-opwekkende mails meer van U te ontvangen.

Hoogachtend,
Linn








Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.