Iets waar ik mij graag mee bezighoud is stille en onzichtbare toeschouwer zijn in allerlei discussies op fora, weblogs, … Ik ga ook altijd eerst de lezersbrieven lezen wanneer ik een Humo of een Knack of zo te pakken krijg. Ik vind het enorm interessant om de meningen van verschillende mensen over allerhande topics te lezen. Wat mij vaak opvalt bij zo’n discussies is de halsstarrigheid van vele mensen. Geen enkel zinnig argument van een andersdenkende heeft tot gevolg dat ze hun mening ook maar enigszins herzien. Ergerlijk vind ik dat.
Soit, of het nu over de presidentskandidaten in de VS of de feminatheek van Louis Paul Boon gaat, het weet mij bijna altijd te boeien. Toch ga ik zelf uiterst zelden actief deelnemen aan discussies. Ik heb vaak het gevoel dat ik te weinig van de besproken zaken afweet om een standpunt in te nemen en dat dan ook nog eens op een degelijke manier te formuleren en te beargumenteren.
Deze namiddag echter las ik de reacties op de column Een Godgeleerd Meisje van Rik Torfs op het forum van De Standaard. Het was een van de weinige keren dat ik zelf de drang voelde om eens mijn gedacht te zeggen. LOL. Ik vind de column van weinig empathie getuigen jegens de desbetreffende studente. Dat de algemene kennis van de gemiddelde student er niet op vooruitgegaan is, is misschien wel waar maar dat dat meisje op haar examen Noorwegen als een buurland van Zwitserland benoemt, lijkt mij geenszins een casus die een dergelijke stelling kan ondersteunen. Die domme fout heeft volgens mij niets met onwetendheid, maar wel alles met examenstress te maken. Onverwachte vragen op mondelinge examens kunnen al eens vreemde kronkels veroorzaken in het studentenbrein.
Ik vind het vooral ongepast dat de feiten die aangehaald werden zo recent zijn. Moest ik het meisje in kwestie zijn en ik lees die column in volle examenperiode, awel, ik zou er toch ook eventjes niet goed van zijn. Het voorval was voor het meisje ongetwijfeld nog veel te recent om er al om te kunnen lachen.
De studentenvertegenwoordigers hebben de zaak volgens mij meer opgeblazen dan nodig was maar ik moet toch toegeven dat ik stiekem wel een ietsiepietsie blij ben dat Torfs een beetje op zijn plaats wordt gezet. Zeker na zijn niet echt overtuigende vertoning in Phara gisteren.
Het zal hem leren, de snoodaard!
NP: Kate Bush – Be Kind To My Mistakes
Het wordt inderdaad hoog tijd dat iemand prof Torfs eens wat tegengas geeft. Met die man weet je nooit waar je aan toe bent, altijd weer dat ironiserende monkellachje.
Als ik prof of docent zou zijn, zou ik zoiets nooit doen!
Ik zag de uitzending bij Phara ook, het was lang geleden dat ik Torfs vanuit het defensief zo tekeer zag gaan, hij was er duidelijk niet gerust in.
Die studentenvertegenwoordiger had hem wel iets meer het vuur aan de schenen mogen leggen…
Lieverds
Het doet deugd positieve commentaren te horen van mensen die begrijpen wat ik bedoelde in mijn wederwoord. De aandacht die hiernaar gegaan is, ging ook mijn verstand even te boven. Ik heb, in overleg met LOKO en enkele mensen van de KULeuven (allemaal officieus uiteraard) gekozen voor het programma Phara om alles te duiden, een keuze uit de vele ‘aanbiedingen’ van die dag.
Wanneer ik nu reacties lees, denk ik soms dat mensen echt niet lijken te begrijpen waar het over gaat. Ik snap echt niet dat er mensen zijn die het ‘kwaad’ niet lijken te zien in de column van professor Torfs. Hopelijk heb ik mijn oorspronkelijke doel behaald, het overtuigen van Torfs dat hij hier de mist is ingegaan. Al de rest is geschiedenis…
Maar nu moet ik zeggen, lieve mensen, dat ik de hele heibel zelf kotsbeu ben… Oke, het was leuk in de media, je komt niet elke dag op Phara, maar het leeft lang genoeg geduurd, vinden jullie ook niet? :)
Gelukkig zijn er nog kleine, doch goedgeschreven, blogs waar een mens al eens iets kan vertellen zonder dat het morgen in de krant staat. Bedankt allemaal…!
[...] boek wel wilt kopen?” vroeg hij mij. “Welzeker, professor!” Ondanks alle commotie errond, vond ik ‘Een godgeleerd meisje’ puik geschreven. Nu maar hopen dat zijn andere [...]