Fuck U

31 03 2008

Heel af en toe ben ik eens kwaad op iemand anders dan mezelf. Om mij dan af te reageren zonder dat er gewonden vallen of dingen gebroken worden, luister ik een keer of tien naar het volgende nummer:

Een aanrader, vind ik. :)





Rotterdam: verslag in puntjes…

30 03 2008

* De dag begon slecht want zowel mijn maag als mijn darmen werkten ‘s ochtends tegen. Eventjes dacht ik eraan om thuis te blijven maar uiteindelijk ben ik – weliswaar een uur later dan gepland – toch vertrokken. En gelukkig maar, want het werd een fijne dag.

* De heenreis verliep verdacht vlot. De trein arriveerde overal op tijd. In Antwerpen moest ik een tijdje op mijn aansluiting wachten maar dat vond ik geen probleem. Ik heb de hele tijd rondgewandeld en af en toe eens een foto getrokken. Je kan wel stellen dat ik een fan ben van het nieuwe station. Ik heb mij trouwens gerealiseerd dat ik moeilijk stilstaand kan wachten op een trein. Ik heb de neiging constant te bewegen. Een neurotisch trekje!?

* Het boek dat ik meehad heb ik op de trein geen enkele keer bovengehaald. Ik heb wél een poging gedaan om mijn muziek te beluisteren maar dat draaide op één grote mislukking uit. De oortjes van mijn mp3-speler deden niets anders dan ruisen, piepen en kraken. Wat ik ook deed, het hield maar niet op. Zot werd ik ervan.

* In Rotterdam aangekomen sloot ik mij aan bij de groep die ondertussen bijna voltallig was. Na een korte voorstelling kregen we allemaal een boekje met de planning van de dag en met een stadsplan. Het meisje dat het hele gebeuren organiseerde had dat bijzonder vakkundig aangepakt.

* We hebben natuurlijk een beetje aan sightseeing gedaan (zeg je dat zo?). De kubuswoningen van Piet Blom mogen er dan wel speciaal uitzien; ik vind ze vooral onpraktisch. Ik kreeg daar trouwens een gevoel van duizeligheid. Ik vraag mij echt af welke mensen daar vrijwillig in wonen. Een ander gebouw dat we bezochten was de Laurenskerk. Daar liep zowaar een tentoonstelling met de naam Binnenstebuiten. :)

* Uiteraard hebben we ook heel veel gegeten. Als middagmaal verorberden we poffertjes in het Seth Poffertjessalon. Ik had even schrik dat mijn maag en buik weer zouden tegenwerken maar het was gelukkig vals alarm. In de namiddag maakten wij een stop in een cafeetje aan de Oude Haven. We aten er bitterballen en schreven er onze kaartjes. ‘s Avonds aten we in Brutus Beer, één van De Beren Eetcafé’s. Wist je trouwens dat er een verschil is tussen Belgische en Nederlandse mayonaise? De Nederlanders vinden onze mayonaise blijkbaar te zuur en hebben daarom een eigen, zoetere variant.

* Ik vergeet hier bijna iets te zeggen over het belangrijkste, en dat zijn natuurlijk de mensen die allemaal meewaren. We bleken uiteindelijk met 15 dames te zijn: 10 Nederlandse, 2 Russische, 1 Duitse, 1 Belgische en 1 Finse die in Nederland woont. Dat deze mensen allemaal bijzondere fijne personen zijn, bleek bijvoorbeeld uit het groot aantal dames dat voor iedereen een geschenkje meehad. Op de foto ontbreekt trouwens een zakje Hollandse drop.  Omdat ik zelf niet zo’n fan ben van die dingen heb ik het zakje thuis achtergelaten bij iemand die daar heel gelukkig om leek. :D

* Na deze fijne dag moest ik natuurlijk nog terug in België raken ook. Gelukkig had ik deze keer – tot in Roosendaal – fijn gezelschap van een andere postcrosser. Bij het opstappen in Rotterdam liep het wel eventjes mis. Zonder goed en wel te beseffen wat er precies gebeurde hoorde ik een gek lawaai en kreeg ik het gevoel dat mijn rugzak ineens openstond. Toen we neerzaten merkten we dat er drie sneden in mijn rugzak waren. Jawel, een of andere pipo had een poging gedaan om iets kostbaars uit mijn rugzak te verwijderen. Een poging ja, want die is uiteraard mislukt doordat mijn geld en zo redelijk goed wegzaten.

* Verder liep ook de terugreis vrij vlot al moet ik zeggen dat het wel fijner was geweest moest de verwarming aangelegen hebben op de trein. Toen we in Brussel arriveerden zaten er enkel nog koukleumen op de trein. Aanvankelijk dacht ik dat ik de enige was die kou had maar het gedrag van de andere treinreizigers zei genoeg. :D Op de trein van Brussel naar Gent heb ik me trouwens beziggehouden met mijn nieuwe aanwinst, een vijfdelig Russian dolleke. :)





Postcrossing Meeting in Rotterdam

29 03 2008

Straks, bij het ochtendgloren, is het eindelijk zover. Dan zal ik naar Rotterdam sporen om er rond 11 uur (een vertraging van max. één uur werd ingecalculeerd. Naar het schijnt zijn er in Nederland nog meer vertragingen dan in België.) af te spreken met een tiental andere postkaartverslaafden. Het grootste deel van deze postcrossers zullen Nederlanders zijn maar er komen ook twee Russische dames, één Duitse vrouw en één meisje jongedame uit België. :)

Wat er precies op het programma staat is voor de meesten nog een raadsel. De  persoon die de meeting organiseert heeft dat als verrassing gehouden. Zeker is dat wij met z’n allen Rotterdam zullen bezoeken en ook – uiteraard – een postkaartwinkel zullen aandoen. Ik meen ook ergens gelezen te hebben dat we poffertjes gaan eten. Daar kan ik alvast geen neen tegen zeggen. :)

Het feit dat ik dit jaar nog een klein beetje kan genieten van gratis treinvervoer in de Benelux was voor mij één van de redenen om deze meeting niet aan mij voorbij te laten gaan. Verder is het geleden van toen ik nog een klein meisje was dat ik nog eens in Rotterdam geweest ben. En, last but not least, vermoed ik dat het wel leuk zal zijn om eens met een tiental wildvreemden op stap te gaan. Ik hoop dat ze allemaal vriendelijk en zo zullen zijn en dat ze mij niet zullen opeten of ontvoeren. En als ik om een of andere reden toch moet ontvoerd worden dan het liefst door een van de Russische dames a.u.b.

Met Extremely Loud & Incredibly Close van Jonathan Safran Foer in mijn rugzak en de volgende deuntjes op mijn mp3-speler kan de treinreis wat mij betreft alvast niet meer stuk. :)

Koop – The Moonbounce
The Moldy Peaches –  Anyone Else But You
Mercury Rev – The Dark Is Rising
Prefab Sprout – Cars and Girls
Nerina Pallot – Sophia
India.Arie – Ready For Love
Peter Bjorn and John – Young Folks
Suzanne Vega – Caramel
Out Hud – It’s For You
Leona Naess – Ballerina
Polaroid – So Damn Beautiful
Parov Stelar – Homesick
Tracy Chapman – Fast Car
Arsenal – Switch
Brigitte Bardot – Un Jour Comme Un Autre
David Fonseca – Superstars
Joan As Police Woman – The Ride
Massive Attack – Unfinished Sympathy
Dionne Warwick – Walk On By
Mulatu Astatke – Yegelle Tezeta
The Underwolves – Shaken
Gotan Project – Triptico
Cali – Je M’en Vais
Archive – Lights
The Dø – Tammie
Holden – C’est Plus Pareil
Maxime Le Forestier – San Francisco
Los Hermanos – O Vento
The Rippingtons & Jeffrey Osborne – I’ll Be Around
Khadja Nin – Wale Watu
Toots Thielemans – Bluesette

De batterijen van het fototoestel zijn helemaal opgeladen, de sportschoenen staan klaar, de vuile loopoutfit zit in de rugzak (we gaan rechtstreeks van R’dam naar Hotel Mama & Papa ;-p), de adressen voor de kaartjes zitten in mijn agenda, … Nu alleen nog maar hopen dat het weer en de andere postcrossers een beetje meezitten. :D





[Wijvenweek] I Dreamed My Whole House Was Clean

27 03 2008

© Anne Taintor

Klik zeker eens door naar de website van Anne Taintor als ze voor jou nog een onbekende is. Het is de moeite waard.





[Wijvenweek] Shoppen

25 03 2008

Het is een hele tijd geleden dat ik nog eens echt gaan shoppen ben. Het enige wat ik de voorbije maanden qua kledij gekocht heb is een broek en een pull om te gaan lopen. De voornaamste reden daarvoor is dat ik momenteel eigenlijk geen geld heb om te shoppen. De weinige keren dat ik wel over een beetje centjes beschik, geef ik het uit aan dingen die mij op dit moment meer voldoening geven dan een nieuwe outfit. Met het geld dat ik van mijn ouders en mijn grootouders voor mijn verjaardag kreeg, heb ik bijvoorbeeld twee boeken en een cd gekocht.

Er is echter nog iets anders waar ik wel regelmatig geld aan uitgeef…postzegels en postkaarten. Het weinige geld dat ik verdien met mijn kuisjobje wordt grotendeels aan mijn postkaartenhobby besteed. Ik geniet ervan om op zoek te gaan naar mooie en unieke postkaarten waarvan ik hoop dat er ergens op deze aardkloot iemand rondloopt die – bij wijze van spreken – een moord zou begaan om dat ene kaartje dat ik beschikbaar heb te kunnen bemachtigen.

In Gent zijn er een tiental adresjes waar ik aan leuke kaarten kan geraken. Ik denk dan bijvoorbeeld aan de museumshops van Het Huis Van Alijn en Het Museum Voor Schone Kunsten maar ook aan Achter de Maan, The Fallen Angels, Dille & Kamille en nog heel wat andere winkeltjes waarvan ik de naam niet eens ken. Leuke kaartjes aanbieden voor andere verzamelaars is natuurlijk één ding maar er al even mooie kaarten voor in ruil krijgen maakt de cirkel pas helemaal compleet. Ik geniet van de internationale contacten die het ruilen met zich meebrengt en ik straal als een klein kind dat net een cadeau kreeg wanneer ik mooie kaarten uit mijn brievenbus vis.

Zelf spaar ik alleen maar ‘viewcards’ maar heel af en toe zie ik in andere mensen hun postkaartalbums kaartjes die ik zo speciaal, mooi of leuk vind dat ik hen stante pede contacteer met de vraag of ze geïnteresseerd zijn in een ‘swap’ met mij. Een dergelijk kaartje – dat overigens geheel binnen de thematiek van deze week past – is het volgende:

USA, 1960s (Christian Skrein, Snapshots - The Eye of the Century)

En zo zie je maar… ik slaag er zelfs in deze Wijvenweek in om een log over mijn postkaartenpassie te schrijven. *grijns* :)





[Wijvenweek] My Body And Me

24 03 2008

Al wie nog niet weet dat het deze week Wijvenweek is, is op z’n zachtst gezegd toch wel een beetje blogwereldvreemd. Over de meeste van de dagthema’s die voorgesteld worden zou ik begod niet weten wat te schrijven maar over het dagthema van vandaag, ‘mijn wijflijf’, zou ik wel een aantal pagina’s kunnen volpennen. Een tijdje terug schreef ik trouwens al eens een logje dat verraadde met welke delen van mijn lichaam ik minder tevreden ben. Ik erger me regelmatig eens aan dat hoopje dun, futloos, weerborstelig haar dat zich op mijn hoofd bevindt en dat ervoor zorgt dat ik al mijn hele leven hetzelfde kapsel heb. Verder heb ik een wit velletje, een gekke neus (vanuit zijaanzicht vooral. hehe) en last van kyfose. Tot voor een jaar of vijf was ik er trouwens rotsvast van overtuigd dat ik echt lelijk was maar dankzij de positieve inbreng van twee mannen die mijn levenspad kruisten ben ik mezelf op dat vlak gelukkig toch wat realistischer gaan bekijken. Dit alles gezegd zijnde wil ik het hier verder vooral hebben over de fenomenen lichaamsbouw en gewicht.

Mijn lichaamsbouw valt onder de categorie ‘vrij tenger’. Iedereen die Papa Linn al eens gezien heeft weet dat de appel niet ver van de boom gevallen is qua lichaamsbouw. In feite is de appel tout court niet ver van de boom gevallen, maar daar zullen we het een andere keer wel eens over hebben. Tot een viertal jaar terug kon ik eten wat ik wou zonder ook maar iets te verdikken. Ik heb altijd wel al geweten dat ik geluk heb op dat vlak. In de lagere school had ik een vriendinnetje dat echt op haar eten moest letten omdat zij anders al snel te zwaar zou worden voor haar leeftijd. Dat zij daadwerkelijk ook heel wat minder snoepte dan het gemiddelde meisje van haar leeftijd getuigt volgens mij van heel wat karakter.

De laatste jaren merk ik dus dat ook ik wat zwaarder word wanneer ik veel ongezond eten binnenspeel; zeker wanneer dat gepaard gaat met een totaal gebrek aan beweging. Het gevolg is dat mijn gewicht de laatste jaren nogal wat schommelt. Mijn favoriete jeans is de ene keer een stuk te groot en een andere keer weer een stuk te klein. Mijn ongezonde eetstijl van het voorbije jaar bijvoorbeeld, uitte zich in een gewichtstoename van een zestal kilo. Iets wat op zich natuurlijk geen ramp is alhoewel ik het jammer vind dat zo’n gewichtstoename zich altijd tot bepaalde lichaamsdelen beperkt. Erger was dat ook enkele van mijn lichaamsfuncties onder die ongezonde levensstijl te lijden hadden. Enkele weken geleden besloot ik dan ook om daar iets aan te doen en om gezonder te gaan eten en leven. Die gezondere eet- en levensstijl bestaat vooral uit meer fruit eten, minder schrokken wat Twixen en dergelijke betreft en ook uit een poging tot wat meer bewegen. Ondertussen werpt dit alles al zijn vruchten af. :)

Hoewel de officiële reden voor mijn gewijzigde eetpatroon dus bij die tegensputterende lichaamsfuncties ligt, moet ik bekennen dat ik stiekem hoop dat ik die zes bijgekomen kilo’s weer allemaal kwijtraak. Dat ook mijn – sowieso al kleine – boezem daardoor zijn originele omvang terug zal krijgen neem ik er zelfs met plezier bij. Dat tengere lijf met die kleine borsten hoort bij mij en past zelfs bij mijn karakter. Dat de meeste mensen een vrouwelijker lichaam mooier vinden – iets wat ik trouwens volledig kan volgen –  doet er voor mij niet toe. Ik vind heel wat vrouwen – in alle maten en gewichten – knap, maar mezelf zie ik het liefst wanneer de wijzer van de weegschaal dat ene cijfer niet overschrijdt. Misschien moet ik dat alles wel linken aan het feit dat ik mij beledigd voel wanneer mensen mij omschrijven als een vrouw in plaats van een meisje…





Zalig Pasen

23 03 2008

Ik zou hier wat kunnen schrijven over:

  • The Darjeeling Limited, de film die ik deze avond zag.
  • Once, de film die ik eigenlijk liever had gezien maar die ik door mijn toegevingen aan ene koppige jongedame niet zag. :p
  • de alles doordringende geur die uitgaat van al de postkaarten die ik ontvang van mijn postkaartvriendinnetje uit India.
  • mijn zus die mij gisterenavond op msn wist te verrassen door de te melden dat zij een cursus visagie volgt.
  • Winnie De Poes die ziek is en voor de rest van zijn leven op dieet zal staan.
  • mijn eerste stappen in Twitterland.
  • het boek Fantastica van Merel Roze dat ik de voorbije week gelezen heb.
  • de gekke dingen waaraan ik vorige nacht dacht, toen ik door een gigantische overdosis energie de slaap niet kon vatten.

Helaas hebben we weer last van iets dat op een writer’s block lijkt en daarom beperk ik mij tot het iedereen toewensen van een fijne paasdag vol met paaseitjes en andere fijne dingen. Uiteraard hoort daar ook een passende afbeelding met paaskuikentjes bij.

De hierboven afgebeelde beestjes zijn hoogstwaarschijnlijk helemaal geen paaskuikentjes maar ik heb ze voor deze gelegenheid tot paaskuikentjes omgedoopt. Ik heb trouwens ook totaal geen idee van wat ze tegen elkaar zeggen maar voor het gemak ga ik ervan uit dat ze elkaar een vrolijk paasfeest wensen en dat ze opscheppen over de grote hoeveelheid paaseitjes die ze deze ochtend in hun tuin gevonden hebben.

NP: Prefab Sprout – Cars and Girls








Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.