Een gorilla in de brievenbus…

30 04 2008

Zondagavond vond ik een berggorilla in mijn brievenbus. Hij komt recht uit het Mgahinga Gorilla National Park in Oeganda. Meer info over hem en zijn vriendjes kan je hier vinden.

© Robert Brierley





TypeRacer

29 04 2008

Via Clopin en Dikkie ontdekte ik een leuk spelletje dat nagaat hoe snel je kan typen. Ik doe dat graag zo’n spelletjes. Ik krijg daar zo’n gigantische energieboost van. Tot voor kort leefde ik mij meestal uit met de Speedtest maar die is bijlange zo leuk niet als TypeRacer.

Ik heb TypeRacer deze middag een aantal keer gespeeld en ik kreeg wel de indruk dat er bijzonder weinig minder snelle typers meespeelden. Ik vind namelijk van mezelf dat ik vrij snel kan typen maar bij geen enkel spelletje eindigde ik als eerste. Sniksnok.

En dan ga ik nu de opgedane energie gebruiken voor nuttigere zaken. 8)





Vier Voor Vijf

28 04 2008

Toen Marc deze post las bij Elke, kreeg hij inspiratie voor een nieuw stokje. En zie, op 22 april zag Vier voor Vijf het levenslicht. De bedoeling is dat je vier herinneringen van voor je vijfde verjaardag neerschrijft. Aangezien ik dat helemaal niet evident vind, heb ik besloten de vier eerste herinneringen die bij mij opkomen, en die van voor mijn zevende verjaardag zijn, met jullie te delen.

  1. De eerste herinnering voldoet aan de strenge eisen van Marc want ze dateert van voor mijn vijfde verjaardag. Ik zie mijzelf op de blokken in het eerste kleuterklasje zitten. Een paar blokken verder zit een jongetje dat Bram heet. Hij zit met zijn beide voetjes in het gips (of was het beide armen, of één arm en één voet, ik weet het niet meer). Ik denk dat dat het laatste jaar was dat Bram bij ons op school zat. Bram was een beetje anders dan de meeste mensen maar hij werd door de andere kinderen in ons dorp altijd graag gezien. Ik vraag mij eigenlijk af hoe het nu nog met hem gaat.
  2. De tweede herinnering speelt zich af in het derde kleuterklasje. Ik zit samen met enkele klasgenootjes aan een tafel. We zijn aan het knutselen. Ik ben een of ander figuurtje aan het uitknippen. Zuster Linda – waar ik heel graag bij in de klas gezeten heb – komt een kijkje nemen aan onze tafel en zegt mij dat ze ontgoocheld is in mijn uitgeknipt figuurtje. “Linn, dat kan jij toch wel veel mooier uitknippen. Ik had beter verwacht van jou.”
  3. Dinsdagvoormiddag 14 juni 1988. De derde kleuterklas maakt een uitstapje naar de Palaestra in Deinze. Iedereen is uitgelaten. Ik zit echter stilletjes te wezen op de trapjes van het kleine zwembadje. Ik moet de hele tijd denken aan mijn pepe die op dat moment begraven wordt.
  4. Zomer 1988. Ik ben op vakantie in De Haan en we gaan met de groep naar de markt. We mogen een souvenir kopen voor onze ouders. Mijn voorkeur gaat uit naar een beeldje van een manneneendje met een blauwe salopette en een veelkleurig petje op het hoofd. Ik wijs het eendje aan. De begeleidster neemt het beeldje dat net naast mijn favoriet staat. Een vrouweneendje met een roze jurkje en een roze zonnehoedje. Ik durf niet zeggen dat ik eigenlijk op het manneneendje doelde en laat haar het vrouwtje kopen.

Ik zou dit stokje graag doorgeven aan Melancholia, Oker en Vaantje. Ook deze keer verplicht ik uiteraard niemand het stokje over te nemen. 





Haroo, The Thinking Dog

27 04 2008

Via Xiaohao, een Chinees postkaartvriendinnetje, leerde ik deze lieverd kennen. Ik was meteen verliefd. Helaas bestaan er, voor zover wij weten, nog geen postkaartjes van Haroo. Xiaohao heeft me wel al eens aangenaam verrast door enkele blaadjes briefpapier van het lieve beestje op te sturen. :)

© Barunson Co., Ltd.

Meer afbeeldingen van deze filosoferende hond uit Korea, vind je in het fotoalbum van Xiaohao.





Zintuiglijk Stokje

26 04 2008

Er liggen hier momenteel drie stokjes te wachten om opgeraapt te worden. Ik krijg er bijna stokjesstress van. Soit, ik ga beginnen met het stokje dat ik van Mirthe ontving.

De top 3 van mijn neus

1. Vers gemaaid hooi.
2. De geur na een zomers onweer.
3. Een naaldbos.

De top 3 van mijn smaakpapillen

1. Verse fruitsalade (zonder pompelmoes).
2. Gekookte worteltjes en boontjes uit de tuin van papa.
3. Passievrucht.

De top 3 van mijn oren

1. Prachtige muzieknummers.
2. Het geluid van een riviertje in de Ardense bossen of in de Alpen.
3. Een mooie, mannelijke stem die Frans spreekt.

De top 3 van mijn ogen

1. De opkomende zon met bijhorende gloed op een frisse zomerochtend. Bij voorkeur te bezichtigen vanop het einde van een perron in het station van Gent-Sint-Pieters terwijl een groot aantal pendelaars op de trein naar Brussel wacht.
2. Een volmaakt, bijna te perfect naakt lichaam van een jonge vrouw (pure kunst vind ik dat).
3. Een akker vol klaprozen.

De top 3 van mijn huid

1. Het heerlijke gevoel van zon, wind en water op mijn naakte huid.
2. Het naakte lichaam van de persoon die ik liefheb.
3. Mijn dekbed van Garfield.

Ik geef dit stokje door aan Elke, Marc en Micheleeuw. Jullie zijn uiteraard niet verplicht om dit stokje aan te nemen. :)





Linn Binnenstebuiten

25 04 2008

Vorige week waaide er een quizwind door blogland. De aanstoker van deze alles omver blazende wind was – als ik het goed voorheb – de dame achter deze blog.

Ik heb me lang kunnen inhouden maar uiteindelijk ben ik ook gezwicht voor de quizgekte. Ken jij Linn binnenstebuiten? Je kan het hier testen.





123 Book Tag

22 04 2008

De stok der boeken, zoals Elke het noemt, heeft ook mij bereikt. Omdat ik op dit eigenste moment weinig zin heb om iets anders te schrijven, neem ik het stokje bijzonder graag aan.

1. Grijp het dichtstbijzijnde boek dat meer dan 123 bladzijdes telt.

Ik vrees dat ik hier al begin te zeuren. Het boek dat zich momenteel het dichtst bij mij bevindt is een studieboek en omdat ik nu eventjes aan het pauzeren ben weiger ik dat boek dus open te slaan. Op mijn kot heb ik een hele kast vol met boeken naast mijn bureau staan maar wegens een kapotte laptop bevind ik mij momenteel niet in Gent maar in het ouderlijke huis ergens in Oost-Vlaanderen. De boekenkast is hier sinds enkele jaren verbannen uit de woonkamer en ik moet dus even naar boven lopen om een boek te vinden. Het eerste exemplaar dat ik tegenkom is het boek dat ik gisterenavond in mijn bed nog liggen lezen heb. Het gaat om Els op kostschool van Marie Louise Fischer en ik heb geluk want dat boek telt 125 pagina’s.

Ik typ even de tekst op de achterflap over zodat jullie toch een beetje weten over wat het boek gaat. De ouders van Els beslissen hun dochter naar het Jozef Pensionaat in München te sturen. Daar zal ze meer tijd voor zichzelf en voor haar studie hebben. Maar Els zelf ervaart dit als een soort verbanning en is teleurgesteld in haar ouders. Het enige waar ze aan denkt, als ze in München is aangekomen, is: vluchten. Maar de situaties waar ze in terechtkomt, brengen haar op andere gedachten…

2. Open het boek op pagina 123 en zoek de 5de zin.

Wat doe jij dan hier met Boris?

3. Post nu de volgende drie zinnen.

Die verstop je zeker in de slaapzaal. Maar heb je er wel eens aan gedacht wat er gebeurt als de directrice daar achter komt? Het maakte dokter Kramer nog bozer dat Els hem met kalme, lachende ogen stond aan te kijken.

We kwamen hier midden in een discussie tussen dokter Kramer en zijn dochter Els terecht. Meneer Kramer is halsoverkop naar het pensionaat in München gereden nadat hem ter ore was gekomen wat dochter Els met ene Boris had uitgespookt. De nieuwsgierige lezer onder jullie vraagt zich nu ongetwijfeld af wie Boris is, maar – gemeen als ik ben – ga ik jullie dat niet verklappen. Ik vermoed trouwens dat de meesten het wel kunnen raden. Tip: het is een boek voor meisjes tussen 10 en 13 jaar.

Voor ik deze post afsluit wil ik jullie nog even meegeven dat ik niet altijd boeken voor jonge meisjes lees. Kuch. Zoals ik al zei ben ik momenteel thuis en bevinden al mijn boeken zich in Gent. Omdat ik graag nog wat lees in mijn bed heb ik de boeken van Els (het is een reeks die bestaat uit vier boeken) dit weekend naast mijn hoofdkussen gelegd. Ze lezen lekker vlot en voeren mij helemaal terug naar de tijd waarin Els mijn heldin en grote voorbeeld was. Meer heb ik niet nodig om mijn tocht naar dromenland in te zetten.

De meeste mensen hebben dit stokje al ontvangen. Ik leg het hier dus gewoon op de grond en wie het wil oprapen mag dat zeker doen. Laat dan misschien wel een berichtje achter zodat ik eens kan komen kijken naar je antwoord.

EDIT: Oker neemt het stokje morgen over. :)





Angst

20 04 2008

Drie bladen had ze zenuwachtig volgekrabbeld met allerlei vreemde figuurtjes.
Het werd nu toch echt wel tijd dat ze tot actie overging.
Ze nam de draagbare telefoon en tikte het nummer van het bankkatoor in.
Na twee keer rinkelen nam de mannelijke bediende al op.
Met een heldere stem formuleerde ze haar vraag.
De bankbediende gaf haar de nodige informatie en het gesprek werd vlot afgerond.

Oef! Dat had ze tot een goed einde weten te brengen.
Opgelucht gooide ze de volgekrabbelde bladen weg.
Toch bleef ze met een wrang gevoel achter:
Ze had nog maar eens een uur van haar leven verspild.





Hieperdepiep!

18 04 2008

Vandaag is het exact 24 jaar geleden dat mijn mama haar dertigste verjaardag vierde door een prachtige dochter op de wereld te zetten. :)

EDIT: Die prachtige dochter is uiteraard mijn zus en niet ikzelf.





Boven Bloot

17 04 2008

Op de website van De Standaard las ik vandaag dat Deense vrouwen voortaan in hun blote borsten mogen zwemmen in de stedelijke zwembaden. Ik ben niet vies van een beetje bloot en kan me dus wel vinden achter deze beslissing. Meer zelfs, ik eis dat hetzelfde voortaan ook voor de Belgische zwembaden geldt. Het zou mijn grote zwemkledijprobleem in ieder geval oplossen. Mijn lichaam past niet meer in de zwempakken die ik hier liggen heb. Ik heb wel nog een felgroene bikini die dan weer niet echt gemaakt is om veel baantjes te trekken en een sportieve bikini die daarvoor wel ideaal is maar waarvan het bovenstukje dan weer te klein geworden is voor mijn gigantisch gegroeide boezem (ahum). Een nieuwe bikini of een nieuw zwempak kopen is geen optie want ik heb mijn geld voor andere dingen nodig. De enige oplossing is dus enkel een broekje dragen…





Publieke Toiletten

17 04 2008

Ik vind onderstaande cartoon echt hilarisch. Ik dacht dat dat weer zoiets typisch voor Linn was maar blijkbaar ben ik dus niet de enige. :D

Meer van dit hier.





Onbekende Luisteraars

15 04 2008

iTunes

Er zijn onbekende individuen aan het meeluisteren naar de muziek in mijn iTunes bibliotheek. Zo leuk! Ik hoop dat ze er een beetje van genieten. Ik denk dat ik de instellingen van mijn gedeelde bibliotheek eens ga aanpassen zodat ze al mijn muziek kunnen beluisteren. Wie weet leren ze nog iets nieuws kennen. :)





Marcellekes

13 04 2008

Marlon Brando

Ik vraag mij al enkele jaren af waarom men een mouwloos onderhemd voor mannen vaak een marcelleke noemt. Vrijdagavond bereikte mijn nieuwsgierigheid een hoogtepunt en besloot ik om aan mijn onwetendheid een einde te maken door samen met mijn goede vriend Google op zoek te gaan naar de oorsprong van het woord marcelleke.

Het aantal interessante zoekresultaten viel eerlijk gezegd wel een beetje tegen. Bovendien vond ik vooral op Franstalige sites nuttige informatie. Bij deze waarschuw ik jullie dus even dat er hierna een paar tekstjes in het Frans volgen. Als je daar geen zin in hebt, surf je dus nu best door naar een andere blog. ;) Soit, de eerste uitleg die ik tegen kwam, vond ik op de website www.pourquois.com en luidde als volgt:

Le boxeur Marcel Cerdan aurait trouvé que supprimer les manches de son vêtement d’entraînement lui permettait de ne pas en changer toutes les 10 minutes, à cause de la transpiration.

Dat ik niet de eerste en de enige ben die in zijn zoektocht naar de oorsprong van het woord marcelleke bij deze uitleg terechtkomt, blijkt onder meer uit de reactie van de enige echte Michel Vuijlsteke op een post met als titel Mon premier marcel op Gentblogt. Ook op andere plaatsen waar mensen zich afvroegen waar het woord marcelleke vandaan komt, werd dezelfde uitleg gegeven.

Toen ik nog wat verder zocht, botste ik echter op een totaal andere verklaring. Op de site van het Franse mannentijdschrift Monsieur (le magazine de l’Homme élégant) las ik een minder originele maar volgens mij wel aannemelijkere verklaring voor de oorsprong van het woord marcelleke:

À son origine, au milieu du 19e s., le débardeur était en laine et libérait les mouvements des porteurs des halles tout en leur réchauffant les reins. À la fin du siècle, la marque Marcel lui donne son nom et le rend accessible à tous. Dans les paquetages des soldats français durant la Grande Guerre, l’histoire veut que des militaires norvégiens aient inventé sa version à trous. En 1946, Eminence lance le Marcel tel qu’on le connaît aujourd’hui. Tour à tour, symbole populaire, machiste, érotique ou de voyou, le marcel traverse les siècles.

Een gelijkaardige uitleg werd hier gegeven door ene Erik Jedvarsson:

Son origine remonte au milieu du XIXème siècle. Ce maillot sans manches et en laine a été inventé pour les manutentionnaires des Halles de Paris. Il avait l’avantage de libérer les mouvements des débardeurs tout en leur chauffant les reins. D’où l’expression tricot de corps qui a longtemps persisté. À la fin du XIXème siècle, les établissements Marcel, installés dans la région roannaise, créent leur tee-shirt et lui donnent leur nom. Durant la Première Guerre mondiale, ce que l’on appelle désormais le marcel est l’un des accessoires réglementaires du paquetage des poilus envoyés au front. En 1933, un général aurait donné naissance au modèle à maille aérée, en concevant un maillot avec un filet de pêche. Trois ans plus tard, le marcel se moule sur les épaules des premiers bénéficiaires ces congés payés. Dans les années 1980, le marcel entre dans le dictionnaire. Puis en 1989, le créateur Marcel Marongiu le remet au goût du jour, sous le label évident et imprimé sur la poitrine « Marcel ».

In de veronderstelling dat de twee laatste tekstjes het bij het rechte eind hebben en in de hoop dat ik ze goed begrepen heb, kunnen we dus besluiten dat Marcel aanvankelijk een merknaam was en dat die na verloop van tijd naar een soortnaam geëvolueerd is.  Een beetje zoals met bijvoorbeeld bic en aspirine. Of zie ik dat nu verkeerd? En misschien heeft de bokser Marcel Cerdan wel een belangrijke rol gespeeld in de evolutie van de merknaam Marcel naar een soortnaam doordat hij bijvoorbeeld vaak van die typische onderlijvekes aanhad.





Niet Eerlijk

12 04 2008

Sint-Corneliskerk Machelen

In de bovenstaande kerk vond daarnet het huwelijk plaats tussen mijn neef en zijn vriendin vrouw. Het was een mooie viering met veel blije gezichten. Vooral het enthousiasme van de ongeveer vijftien kinderen die kwamen kijken naar de grote dag van hun juf was echt mooi om te zien.

Enkele uren daarvoor zat dezelfde kerk echter nog vol met mensen die helemaal geen reden tot vieren hebben. De begrafenis van hun zoon, vriend, neef, kennis, collega … vond er namelijk plaats.

De jongeman die begraven werd was slechts een jaar ouder dan mijn neef. Ik kende hem niet maar ik moest toch even slikken toen het prachtige Parce Que C’est Toi van Axelle Red speelde bij het binnenkomen van de bruid…





Le Chocolat

10 04 2008

Anne Laval Postcard

© Anne Laval

Ik denk dat ik een gigantische voorraad chocolade ga inslaan. Het lijkt mij het proberen waard. Als het uiteindelijk niet blijkt te helpen dan heb ik in ieder geval toch van al dat lekkers kunnen genieten.

A-ha!








Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.