Toen Marc deze post las bij Elke, kreeg hij inspiratie voor een nieuw stokje. En zie, op 22 april zag Vier voor Vijf het levenslicht. De bedoeling is dat je vier herinneringen van voor je vijfde verjaardag neerschrijft. Aangezien ik dat helemaal niet evident vind, heb ik besloten de vier eerste herinneringen die bij mij opkomen, en die van voor mijn zevende verjaardag zijn, met jullie te delen.
- De eerste herinnering voldoet aan de strenge eisen van Marc want ze dateert van voor mijn vijfde verjaardag. Ik zie mijzelf op de blokken in het eerste kleuterklasje zitten. Een paar blokken verder zit een jongetje dat Bram heet. Hij zit met zijn beide voetjes in het gips (of was het beide armen, of één arm en één voet, ik weet het niet meer). Ik denk dat dat het laatste jaar was dat Bram bij ons op school zat. Bram was een beetje anders dan de meeste mensen maar hij werd door de andere kinderen in ons dorp altijd graag gezien. Ik vraag mij eigenlijk af hoe het nu nog met hem gaat.
- De tweede herinnering speelt zich af in het derde kleuterklasje. Ik zit samen met enkele klasgenootjes aan een tafel. We zijn aan het knutselen. Ik ben een of ander figuurtje aan het uitknippen. Zuster Linda - waar ik heel graag bij in de klas gezeten heb - komt een kijkje nemen aan onze tafel en zegt mij dat ze ontgoocheld is in mijn uitgeknipt figuurtje. “Linn, dat kan jij toch wel veel mooier uitknippen. Ik had beter verwacht van jou.”
- Dinsdagvoormiddag 14 juni 1988. De derde kleuterklas maakt een uitstapje naar de Palaestra in Deinze. Iedereen is uitgelaten. Ik zit echter stilletjes te wezen op de trapjes van het kleine zwembadje. Ik moet de hele tijd denken aan mijn pepe die op dat moment begraven wordt.
- Zomer 1988. Ik ben op vakantie in De Haan en we gaan met de groep naar de markt. We mogen een souvenir kopen voor onze ouders. Mijn voorkeur gaat uit naar een beeldje van een manneneendje met een blauwe salopette en een veelkleurig petje op het hoofd. Ik wijs het eendje aan. De begeleidster neemt het beeldje dat net naast mijn favoriet staat. Een vrouweneendje met een roze jurkje en een roze zonnehoedje. Ik durf niet zeggen dat ik eigenlijk op het manneneendje doelde en laat haar het vrouwtje kopen.
Ik zou dit stokje graag doorgeven aan Melancholia, Oker en Vaantje. Ook deze keer verplicht ik uiteraard niemand het stokje over te nemen.
Geplaatst in Herinneringen, Stokjes
