Ik hoop ooit vloeiend Engels – en vooral Frans natuurlijk – te spreken. Wanneer ik een Engels of Frans gesproken film op dvd bekijk, zet ik dan ook vaak de ondertiteling voor slechthorenden aan in plaats van de ondertitels in het Nederlands. Soms gebeurt het, vooral wanneer ik naar een Frans gesproken film kijk, dat ik na een tiental minuten toch overschakel op Nederlandse ondertitels omdat ik schrik heb dat ik belangrijke stukken van de film ga missen door mijn gebrek aan een perfecte kennis van het Frans.
Heel af en toe probeer ik ook eens een boek in een andere taal te lezen. Vorige zomer las ik zo Cosmétique de l’ennemi van Amélie Nothomb. Dat ging vrij vlot maar dat lag ongetwijfeld aan het feit dat het taalgebruik nu niet bepaald moeilijk te noemen was. Een tijdje geleden kocht ik On Beauty van Zadie Smith voor een schappelijke prijs in de Fnac. Op het forum van de Vlaamse Geschiedkundige Kring had ik ooit eens iets gelezen over dit boek, waardoor mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Ik lees de laatste jaren niet vaak maar als ik lees dan gebeurt dat meestal in mijn bed. Door te lezen voor het slapengaan probeer ik te vermijden dat ik nodeloos ga piekeren en de slaap niet kan vatten.
Enkele dagen geleden besloot ik te beginnen in On Beauty maar ik merkte dat mijn gedachten bij iedere leespoging vrij snel afdwaalden. Ik vermoed dat dat kwam omdat ik mij moest concentreren omdat het boek in het Engels en niet in het Nederlands geschreven was. Ik kreeg het gevoel dat ik daardoor ook heel wat nuances miste. Dit weekend raadpleegde ik dan ook de catalogus van de plaatselijke bibliotheek om te zien of Zadie Smith haar On Beauty in het Nederlands aanwezig was. Zoals dat meestal gaat met populaire boeken, was het natuurlijk uitgeleend. Maar kijk, eergisteren was Over Schoonheid terug aanwezig en ondertussen ligt het al in mijn bed. Hoewel het in het Nederlands een stuk sneller leest heb ik blijkbaar alles wat ik al in het Engels gelezen had toch goed begrepen. Ah ja, want ik ben natuurlijk terug van in het begin beginnen lezen. Alweer een uur of twee in mijn leven verspild. Ahum. ;)
Ik vind het ook niet echt gemakkelijk om in een andere taal te lezen. Maar oefening baart kunst natuurlijk.
Oefening baart kunst hoor :-)
Een makkelijk boek in het engels is bijvoorbeeld harry potter! een zeer eenvoudige schrijfstijl, het was een van de eerste boeken die ik ooit in het engels las, ze worden natuurlijk wel moeilijker (maar niet echt) naarmate ‘harry’ opgroeit.
‘Over schoonheid’ heb ik in vertaling gelezen. Ik vind het een schitterend boek, ook al schijnt Zadie Smith een ‘bitch’ te zijn, vraag het maar aan de arme journalisten die geprobeerd hebben haar te interviewen. Ik heb ook ‘Witte Tanden’ van haar op de plank liggen, afdeling ‘nog te lezen’.
Hebben jullie nooit engelse boeken voor school? Ik heb daar die ervaring namelijk ook. Mijn gedachtes dwalen af en ik mis de nuances. Toch vind ik het jammer dat we niet (zoals ik in NL gewend was) wat meer les en boeken in het Engels hebben. Dan zou ik noodgedwongen mijn Engels opkrikken. Nu angt dat af van mijn eigen initiatief….
Vreemde talen zijn niet aan mij besteed. Een totaal gebrek aan interesse. Gelukkig heeft de vriend dat wel, dus ik ben gered als we op reis gaan. Misschien gaat dat wel samen met de geschiedenis… ;-)
Ik lees en spreek op het werk al genoeg frans, zo’n 70% van de tijd.. En tis idd niet altijd even simpel om nuances te begrijpen. En literatuur is meestal nog een stukje moeilijker te volgen in een andere taal.
Ben benieuwd naar dat boek, zal het ook eens opsnorren in de bib!
Een vreemde taal leer je best al pratend. Maar je moet ook durven en niet bang zijn om iets fout uit te spreken.
@ Christophe: Oefening baart kunst. Dat is een feit. Nu ja, ik heb hier nog een ander boek in het Engels lezen. Ik zal daar dan wat mee oefenen. ;)
@ Daylah: Grappig dat je net gisteren nog eens op mijn blog reageerde. Ik heb jouw blog namelijk gisteren aan mijn feeds toegevoegd. Ik heb nog geen enkel boek van Harry Potter gelezen maar je brengt mij op ideeën. ;)
@ Daniel: Ik las ook ergens dat Zadie Smith geen gemakkelijke is. Zolang ze goed schrijft, hoor je mij niet klagen. ;)
@ oker: Ja, wij lazen ook boeken in andere talen. Voor Engels hebben wij ooit nog Sense and Sensibility moeten lezen. :D
@ elke: Jij hebt je vriend goed gekozen. :p
@ Contessa: Als je het graag in het Engels leest, mag je het ook altijd van mij lenen. Dat boek ligt hier nu toch maar te liggen. :p
@ zeezicht: Daar heb je gelijk in. Helaas ben ik zo’n bang schaap dat – zelfs wanneer ze een Fransman op bezoek heeft – nog het liefst in het Engels praat opdat hij haar gebrekkige Frans niet zou horen. Stom hé!?
Mijn Engels is nogal goed : ik begrijp alles wat de BBC uitzendt en heb ook al boeken gelezen in die taal.
Wat je nu zou moeten doen eens de vertaling uit is, is de Engelse versie lezen. Je zal er veel van opsteken. :-)
BBC kijken met ondertiteling via Ceefax-pagina 888 heeft mij zeer geholpen en werkt nu ook nog voor Sjaak.
Maar wat ik me nou echt afvraag: boeit het boek in het Nederlands nou wel? Of lag het toch niet aan de taal?
@ micheleeuw: Ik zal de Engelse versie binnen een jaar of twee eens lezen. Als ik vergeten ben hoe het boek ging. ;)
@ elsje: Het boek is al uit dus het heeft wel geboeid, ja. Het lag dus enkel aan de taal. :)
[...] denk dat ik nu, om wat tot rust te komen (ahum), nog een beetje ga lezen. Over Schoonheid is reeds uitgelezen en ondertussen ben ik al aan een ander boek bezig, namelijk Extremely Loud and [...]
Ik heb hier ook Witte Tanden, het debuut van Z. Smith, liggen. Als het je interesseert, neem ik ‘m ook mee.
kan er iemand mij heel snel het einde van “on beauty” van Zadie Smith vertellen
ik moest het namelijk lezen voor engels.
het lukte me wel het te begrijpen, maar ik heb het gwn nooit uitgekregen en ik heb er een mondeling examen van.
m.a.w Wier heeft er dringend een goeie samenvatting over het laatste deel:
“on beauty and being wrong”
met vriendelijke groeten, Liselot