Om een of andere onbekende reden voelde ik mij deze avond niet echt super. Omdat er een kleine mogelijkheid bestond dat mijn nieuwe laptop vandaag zou geleverd worden had ik ook niets gepland om te doen. Ik had geen zin meer om te studeren en op TV was er ook niets. Om half tien bedacht ik dat ik nog kon gaan lopen maar ineens kreeg ik een veel beter idee. Wat als ik eens naar meme en pepe zou gaan? Het was al vrij laat maar meme en pepe gaan nooit echt vroeg slapen dus ik zou nog wel welkom zijn. Het was trouwens alweer twee maand geleden dat ik hen gezien had. Dolenthousiast over mijn lumineus idee zocht ik hun telefoonnummer en belde hen op.
Pepe Linn:
Hallo!Linn:
Hallo Pepe, Tis Linn hé!? Hoe lang blijven jullie nog wakker? Mag ik anders nog eens langskomen? Ik ga niet lang blijven hoor.Pepe Linn:
Mja, wij zijn ons al aan het omkleden om te gaan slapen. (geniepig lachje) Neen, natuurlijk niet, wij blijven nog een uur of twee wakker. Kom maar langs. We verwachten je.Linn:
Ok. Ik zal er rond tien uur zijn. Tot straks!Pepe Linn:
Tot straks!
Ik zocht mijn gerief bijeen, kleedde mij om en nam plaats achter het stuur van de auto waar ik al de hele week de baas over ben. Na een rit van twintig minuten kwam ik aan in Drongen, waar pepe mij al stond op te wachten in het deurgat. Ik begroette hem en meme en nam tussen hen beide plaats in de zetel. We babbelden over werk zoeken, terug thuis komen wonen, met de auto rijden, mama en papa, het aantal Russische woorden dat we kennen, het aantal doodsbrieven dat ik deze week in de brievenbus vond, kuisen, de mode van vroeger, … Op bepaalde momenten lagen we alledrie zelfs bijna plat van het lachen. Toen ik merkte dat ik haast met mijn halve bh bloot zat, dacht ik eventjes dat ze mij niet meer leuk zouden vinden. Maar ook dat was geen probleem want van die madammekes op den televisie zagen ze immers nog veel meer. Hehe.
Om elf uur besloot ik uiteindelijk afscheid te nemen en terug naar huis te rijden. We begaven ons alledrie naar de voordeur en ze zwaaiden mij uit toen ik wegreed. Ik denk dat ik de volledige autorit met een glimlach op mijn gezicht gezeten heb. Wat is het toch fijn als je je grootouders van 86 en 88 om tien uur ’s avonds nog met een dergelijk bezoekje kan vereren. :)

Leuk. :)
amai! :)
oooooh…
ik wou da’k ze nog had :-(
Zoals cijferkes al zei, bij het lezen van dit berichtje mis ik mijn grootouders des te meer. Leuk dat jij ze nog allebei hebt. Geniet ervan!
Heel leuk dat je nog kan genieten van je beide grootouders. En het lijken heel lieve mensen… zo gezellig!
Ik doe dat soms ook, vooral als ik mij verveel want ik weet dat ik die mensen daar een enorm plezier mee doe.
Wat ze soms allemaal niet vertellen van die goede oude tijd…
Mijn oma propt mij dan trouwens vol met allerlei lekkernijen die ze in huis heeft, yammie!
Ik ben zeer blij voor je. Eens meer doen, zou ik zeggen.
Mijn moeder is 83 maar ik kan me niet herinneren ooit zo’n leuk bezoek gedaan te hebben bij haar …
Wat leuk…ik denk nog vaak terug aan de vakanties bij mijn oma, jammer genoeg woont ze nu in een rusthuis. Geniet er van zolang het gaat!
Ik heb ook nog veel aan mijn grootouders. Ik zou ze wel wa
Ik heb ook nog veel aan mijn grootouders. Ik zou ze wel wat meer moeten bezoeken, want vroeger woonden we naast hen en dan zag ik ze alle dagen. Ik ben het oudste kleinkind en ze hebben echt wel een boontje voor mij! :-)
Heerlijk! Ik had vreselijke grootouders dus zelfs als ze nog zouden leven dan had ik er nog niet dood gevonden willen worden (haha, wat een leuke woordspeling in dit verband :-\ )
Over grootouders gesproken. ;)
De ouders van mijn moeder leven nog maar wij zien elkaar heel weinig. Ik heb niet echt een band met hen. Als ik even zin heb om mensen te bezoeken dan zullen het eerder de ouders worden of mijn broer en schoonzus. Maar als je zo’n goede band hebt dat je zelfs met jouw bh bloot mag zitten :-), dan zou ik zeggen: enjoy!
Hi Evelien. Thanks for you offer. Unesco cards from Belgium are very welcome :D
Have a nice weekend.
De dingen die grootouders voor hun kleinkinderen zouden dan die ze nooit voor hun eigen kinderen zouden gedaan hebben. Goed voor je dat je zo goed bij hen terecht kan.
Ik denk dat zij zeker evenveel van je bezoek zullen genoten hebben als jij.
Blijven doen, die bezoekjes, als ze er niet meer zijn, hou je er warme herinneringen aan over.
Hier ben ik al terug sé! (ex-fam.oor)
hihi
Wat ongelofelijk dat je op dat uur nog bij hen terecht kan. Mijn grootvader wordt om 20.30 h in zijn bed gestopt door een verpleegster. Ik word daar triestig van eigenlijk.
Geniet ervan!
Ik geniet ook altijd van’t zo bezoekje aan mijn grootmoeder. Ze is nog heel ‘jong’ van geest ondanks haar 87 jaar.
Maar om 22u ligt die toch wel al lang in haar bed :)
Je beschrijft een uitzonderlijke situatie. Prijs je maar heel gelukkig met zo’n toffe pepe en meme!
wat een heerlijk verhaal!
Familie is en blijft steeds onderschat en van onschatbaar belang.
Ik heb ook geen grootouders meer. Mijn grootmoeder mis ik het meest, dat was bij haar ook altijd zo’n gezellige bedoening, ze stond altijd klaar met raad en daad. Het heeft nog lang geduurd dat ik de telefoon niet meer nam om haar te bellen om iets te vragen…om me dan te realiseren dat ze er niet meer was.
Is je laptop al gearriveerd ondertussen?
@ Iedereen: Bedankt voor de reacties en sorry voor mijn late reactie op jullie reacties. Ik ga even een algemene reactie achterlaten, anders ben ik hier meer dan een half uur bezig. ;)
Door al jullie reacties ben ik mij nog meer bewust geworden van het feit dat ik geluk heb dat ik mijn pepe en meme nog allebei heb en dat het contact zo goed verloopt.
Mijn andere pepe is al heel lang gelden gestorven maar mijn meme heb ik ook nog. Met haar heb ik eigenlijk nog een veel sterkere band dan met mijn grootouders waarover ik hier schreef. Zij zit ondertussen wel al in een rusthuis en het is soms wel moeilijk om te zien dat ze achteruit gaat. Maar ik ben blij dat ze er nog is.
Moest ik kunnen, ik zou de mensen die hun grootouders niet meer hebben, laten meegenieten van mijn geluk. Maar ik vrees dat dat niet zo eenvoudig is…
[...] 28 01 2009 Op nieuwjaarsdag zei mijn grootvader dat hij graag eens naar de nieuwe Ikea zou gaan. Hij had er al zoveel over gehoord en gelezen dat [...]