Plastische Opvoeding

25 05 2008

Van al de vakken die mij op de middelbare school werden voorgeschoteld heb ik plastische opvoeding het meest gehaat. Een totaal gebrek aan creativiteit en de drang om toch bij iedere opdracht een meesterwerk te creëren maakten van de lessen plastische opvoeding een hel voor mij. Toen we in het tweede middelbaar eens onze schoenen moesten tekenen zat ik in zak en as. Hoe zou ik die opdracht nu weer tot een goed eind kunnen brengen? Ik had er uiteindelijk niet beter op gevonden dan mijn petroleumblauwe Dr. Martens op mijn tekenblad te leggen en met een potlood de contouren van mijn schoen op papier te zetten. Aan haar kwade blik te zien, wist de lerares mijn creatieve aanpak van de opdracht niet echt te appreciëren. Flauw van haar. :p

Ondanks mijn eigen gebrek aan tekentalent ontdekte ik een jaar of twee geleden dat ik een zwak heb voor mooie illustraties. De mensen die hier af en toe komen lezen zullen dat misschien wel al gemerkt hebben. Ik vind het zalig om het web af te struinen op zoek naar het werk van bekende en minder bekende artiesten. Ik heb dan ook steeds de neiging om mijn ontdekkingen met de wereld te willen delen. De ideale manier om dat te doen is natuurlijk via mijn blog. Ik vraag mij echter wel al een tijdje af of de mensen die hier langskomen daar wel in geïnteresseerd zijn. Maar kijk, ik heb voor mijzelf uitgemaakt dat het eigenlijk niet belangrijk is of jullie die posts over illustraties boeiend vinden. Het gezegde “U vraagt, wij draaien” geldt hier namelijk niet. Neen, ik draai en als u zin hebt om mee te lezen of te kijken dan wordt u uiteraard met open armen ontvangen. Fijn toch, zo kunnen regeren over een eigen stukje internet. Hihi. :)

About these ads

Acties

Informatie

15 reacties

25 05 2008
Daniel

Ik kan heel goed snappen dat je dat vak haatte. Zelf kan ik ook helemaal niet tekenen, gelukkig kan ik toch een beetje schrijven :-P
Ik herinner me nog het wekelijkse knutseluurtje in de lagere school. Op een bepaald moment moesten wij, meisjes én jongens, ‘haken’ en ‘breien’. De avond voor de les liet ik mijn moeder altijd een groot stuk breien en haken, en in de klas maakte ik dan zogenaamde haak- en breibewegingen :-D De juf heeft het nooit ontdekt.
Esthetica in het middelbaar vond ik wél een erg boeiend vak. Als HSP heb ik een sterk ontwikkelde artistieke kant, kunst boeit mij mateloos. Dus wat mij betreft: laat maar komen, die illustraties!

25 05 2008
Myle

Zou dat geen plan zijn voor de opvolging van de “democratie” (die werkt toch niet meer) We delen de wereld in 10 regio’s uiteenlopend geregeerd en je gaat wonen in de regio die je het meest bevalt. Zal wel een heuse “stoelendans” worden, maar toch, wie niet waagt …

25 05 2008
Myle

Oh, sorry voor de comment die een beetje naast de kwestie was, ik pikte gewoon in op “ik draai, lees maar als je zin hebt” … wat die illustraties echter betreft … laat maar komen.

25 05 2008
Coudie

Je hebt groot gelijk. Je kiest tenslotte zaken die jezelf uitermate interesseren. Bij mij van hetzelfde laken een broek. Als mensen die interesse niet delen, dan is dat hun probleem. Niemand verplicht je immers om te lezen.

Oja, tekentalent zit er hier ook niet in. Ik kon beter overweg met kleur en verf.

25 05 2008
Eigenwys

Ik had/heb ook geen tekentalent maar vond P.O. toch superwijs. Ik wou dan ook graag naar de kunstacademie maar mocht niet. Breien en haken heb ik nooit gehad, tot mijn grote frustratie! Nu doe ik die dingen allemaal in mijn vrije tijd. En wat de illustraties betreft: ik ben er ook aan verslingerd!

25 05 2008
Mirthe

Moest het helpen: ik ben geïnteresseerd! ;)

Ik doe dat trouwens ook graag, overal rondkijken naar mooie werken. Ik kan goede illustraties zeker appreciëren, maar bij mij gaat het dan meer om grafische kunst. En fotografie, ook altijd interessant :)

25 05 2008
byeline

aaaaah plastische opvoeding!
Trauma trauma!
En dat waren altijd nog de meest hatelijke leerkrachten ooit :P

25 05 2008
veerle

Ik heb één keer gescoord bij plastische opvoeding, met een tekening van een rode telefooncel tegen een zwart-witte achtergrond. ‘Knap hoe je het enige communicatiemiddel (het was nog voor het gsm-tijdperk) in een kille stad centraal stelt’, zei de leraar. Wist hij veel dat ik niks centraal gesteld had, maar die tekening gewoon van mijn broer had overgetekend.

25 05 2008
elsje

De term ‘plastische opvoeding’ riep bij mij gelijk de associatie met ‘sexuele voorlichting’ op (ach, neem het ons Hollanders maar niet kwalijk, plastisch betekent hier in het Noorden meestal iets met blotigheid).
Bij ‘ons’ heet dat ‘handenarbeid’ en het breien/haken etc ‘handwerken’. Ik heb het eveneens gehaat. Handenarbeid omdat ik als kind twee linkerhanden had (dat is gelukkig goed gekomen) en handwerken omdat je er van die zweethandjes van kreet en de jongens dat niet hoefden te doen. Gelukkig haakte en breide mijn moeder ook graag dus die heeft ook de nodige babytruitjes en sokjes en merklappen in mijn plaats gemaakt. Tussen breien en Elsje is het trouwens nooit meer goedgekomen. Borduren ben ik later alsnog leuk gaan vinden (maar ik doe het nooit, ik lees liever :-) )

25 05 2008
elsje

PS 1 ehrm.. ‘kreet’ in bovenstaande comment moet natuurlijk ‘kreeg’ zijn.
PS 2 en laat die plaatjes maar doorkomen hoor!

25 05 2008
elke

Allé gij…
Ik amuseer mij rot als ik nog eens mag tekenen in de poëzie van mijn dochters! Al was ik in mijn architectuuropleiding niet bepaald een primus wat het tekenen en schetsen betreft. Ik haat trouwens aquarelverf, mijn doos ligt te wachten tot mijn jongste er ooit weg mee weet. Kleuren doe ik dan wel weer graag. Geef mij een doos kleurpotloden en ik kan uuuuren zoet zijn.

In ‘t middelbaar was ik als bijna enige van mijn klas hevige fan van technisch tekenen ook. Ze vonden mij allemaal zot. (ben ik ook)

Ik heb, zoals nogal eens gezegd, hevige bewondering voor mensen die het tekenen of schilderen perfect beheersen. Anderzijds ben ik ook gevoelsmatig wat kunst betreft: ik vind het mooi of niet mooi. Der is één ding waar ze niet mee moeten afkomen en dat is geleuter dat hun onkunde moet verhullen.

26 05 2008
Valerie

Ik vond plastische opvoeding ook vreselijk. Het uurtje in de week dat ik mij ineens echt slecht voelde. Wat wil je…als ik een mens moest tekenen leek het meer een boom…

26 05 2008
Marc

hmmm, ik kan die zeggen dat die lessen plastische opvoeding mij inspireerden tot meer, maar laat het duidelijk zijn dat ze op de appreciatieschaal ver boven frans en biologie stonden … en onder kunstgeschiedenis en technisch tekenen.
Ondertussen knip ik schone prentjes kranten en ‘de boekske’ en koop ik vinylplaten voor hun cover (heb geen platendraaier)…
kortom: blijven posten, die prenten!

26 05 2008
micheleeuw

Van die lessen op school heb ik niets geleerd. Ik kreeg wel interesse tijdens het poseren. Iets voor als ik op pensioen ben, misschien. ;-)
Post er maar op los !

2 06 2008
Lindsey

Ja ik begrijp dat het vak je tegensteekt als je er geen voeling voor hebt. Eigelijk is het gewoon kijken en soms is tekenen ook gewoon een gevoel op papier zetten, nuja de lessen plastische opvoeding zijn nu niet de ideale basis om een passie te creeeren voor het vak. Ikzelf teken, schilder heel veel maar de lessen PO werkten vroeger ook enorm op mijn zenuwen, mss omdat de leraar alles behalve goed was!? Daarom ben ik ook naar de kunstacademie gegaan :)

En ja laat je toffe ontdekkingen maar zien op je blog! Ik ben in ieder geval een kunstfan! ;-)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

%d bloggers like this: