Onbegrijpelijk

- Anoniem belachelijke reacties achterlaten op blogs
- In een parkje eten en de helft van je rommel achterlaten
- Een flyer die je net toegestopt kreeg op de grond werpen
- Na middernacht met veel lawaai een appartementsgebouw betreden
- Een gsm of ander voorwerp op de trein vinden en gewoon voor jezelf houden
- De banken op het Sint-Pietersplein beschadigen omdat je daar gewoon zin in hebt

Dat zijn allemaal dingen die ik nu eens echt niet begrijp. Er zijn nog andere momenten waarop ik mij stoor aan het gedrag van mijn medemens maar vaak kan ik dan wel een of andere verklaring voor hun gedragingen vinden. Ik denk dan bijvoorbeeld aan mensen die al op de trein willen stappen nog voor alle andere reizigers uitgestapt zijn. Dat zijn volgens mij vaak mensen die weinig met de trein rijden en schrik hebben dat de trein zonder hen gaat vertrekken. Hun gedrag is storend maar ergens kan ik nog begrijpen waarom ze het doen. Bij de voorbeelden die ik hier boven opsom kan ik echter geen verklaring voor het storend gedrag vinden. Dat zijn volgens mij gewoon voorbeelden van een gebrek aan respect voor zaken en voor je medemens. En ja, ik erger mij daaraan.

Zo, dat wou ik even kwijt. :)

Creatief met Wordle

Ik heb mezelf eens in een wordle gegooid.

Gezien bij Pimpajoentje, Ktrn, Karen en nog enkele andere mensen waar ik nu helaas niet kan opkomen.

Oogst van de week

Vorige week, na mijn examen, maakte ik nog eens een heerlijke wandeling door postkaartland. Het was veel te lang geleden en ik genoot met volle teugen. Ik regelde enkele swaps en kijk, één week later heb ik al van drie mensen kaarten ontvangen. De kaarten zijn trouwens allemaal op mijn thuisadres toegekomen. Mijn postbode in Gent wordt bedankt voor de bewezen diensten, hopelijk doet de postbode in Zulte het minstens even goed.

Op de foto:

- 2 kaarten uit Swansea (Wales)

- 1 kaart uit Skopje (Macedonië)

- 1 kaart uit Mae Hong Son (Thailand)

Met dank aan Anu, Ana en Nat. :)

Krtek

Kennen jullie Krtek? In postkaartland zijn kaarten van dit schattige molletje vrij gegeerd. Nieuwsgierig als ik ben, heb ik wat meer informatie opgezocht over de identiteit van het beestje. Krtek blijkt de hoofdrolspeler te zijn in een vijftigtal korte Tsjechische animatiefilms. Zijn geestelijke vader, Zdeněk Miler, schonk hem het leven in het midden van de jaren vijftig van de vorige eeuw. Samen met zijn vriendjes beleeft Krtek (mol in het Tsjechisch) allerlei spannende avonturen. Het eerste filmpje van Krtek was Tsjechisch gesproken maar omdat Miler wou dat zijn filmpjes over de hele wereld verstaanbaar waren, herleidde hij de gesproken taal in de volgende filmpjes tot slechts enkele universeel herkenbare kreetjes die de gevoelens van het molletje moesten weergeven. De animatiefilmpjes werden een gigantisch succes in heel wat Oost-Europese landen, Duitsland, Oostenrijk en China. Ondertussen zouden de avonturen van het molletje en zijn vriendjes al in meer dan 80 landen vertoond zijn. Ik kan mij niet herinneren dat ik Krtek ooit op de Vlaamse televisie gezien heb. Jullie?

Bij deze post kan een filmpje natuurlijk niet ontbreken. Neem je kinderen op de schoot en geniet samen van de avonturen van Krtek In De Zoo. Ook als je geen kinderen hebt zijn de filmpjes de moeite waard. Ik ben in ieder geval een fan. :)

Je Binnenste Buiten

Ooit is er een tijd geweest dat ik geïnteresseerd was in zo goed als alle lessen die mij op school voorgeschoteld werden. Ik spreek hier dan vooral over de lagere school. Ik was toen zo’n meisje dat haar boeken van thuis meebracht als die een extra illustratie konden zijn bij de les. Ahum. Toen we het menselijk lichaam bestudeerden bracht ik dan ook het fantastische boek Je Binnenste Buiten mee. Dit klap-de-flap-uit-platenboek legt door middel van duidelijke illustraties en eenvoudige woorden de werking van het menselijke lichaam uit. En alsof dat nog niet genoeg is, kan je door het uitklappen van een flap in een plaatje zien wat er allemaal van binnen in je lichaam gebeurt. Je binnenste komt als het ware buiten. Verdomd indrukwekkend, nietwaar? Ik kan het mij niet meer herinneren maar ik vermoed dat zowel de juf als mijn medeleerlingen danig onder de indruk waren.

Wat ik mij wel nog goed kan herinneren is dat mijn vriendjes en ik het boek enthousiast aan het bekijken waren tijdens de naschoolse opvang. In die tijd gebeurde die opvang nog door de zusters of nonnekes. Het merendeel van de zusters waren bijzonder fijne en lieve dames maar toen zij ons daar zo gretig in dat boek zagen bladeren werden zij toch wel eventjes onwel. Je Binnenste Buiten is immers een duivels boek want er staan blote kindjes in. Blote kindjes die je dan nog eens van binnen kan bekijken ook. Je zou van minder onwel worden, nietwaar? Jullie kunnen je ongetwijfeld wel voorstellen dat dat duivelse boek onmiddellijk van ons afgenomen werd. De zusters legden het vakkundig op een kast waar wij, klein als we toen nog waren, niet aan konden. Het boek bleef daar liggen tot mijn mama mijn zus en mij kwam halen. Ik was niet van plan mijn boek daar achter te laten en vroeg de mama om het stiekem mee te nemen bij het naar buiten gaan van de eetzaal. En zo geschiedde.

Rommel

Trouwe lezers weten ondertussen al dat ik deze zomer, na vier jaar, mijn kot in Gent aan iemand anders overlaat. Ik kom terug thuis wonen maar ik ga niet mijn intrek nemen in mijn oude kamer. Neen, ik ruil mijn kamer in voor de kamer van mijn zus, die ondertussen al meer dan een jaar in Gent woont. De voorbije dagen ben ik begonnen met het leegmaken van mijn kot en van mijn oude kamer. En … ik word er werkelijk hoorndol van.

Waarom heb ik in de 26 jaar die ik ondertussen op deze wereldbol rondloop zo veel rommel verzameld? Ik erger me momenteel kapot aan mezelf. Dingen die ik allemaal tegenkom en – eindelijk – weggooi:

- honderden verjaardagskaarten
- honderden tijdschriften
- honderden mooie prenten uit tijdschriften
- honderden folders van tentoonstellingen die ik niet eens bezocht heb
- tientallen steentjes die ik meebracht van vakanties in het buitenland
- tientallen rekeningen van restaurants, winkeltjes, musea, … van vakanties
- tientallen lelijke teddyberen
- tientallen kerstkaartjes
- tientallen domme kindersuprisespeeltjes
- …

Daarnet vond ik zelfs twee lege zakken chips die ik meebracht van een reis in Italië. Ok, de zakjes zijn bijzonder mooi versierd maar wie houdt er nu in hemelsnaam lege zakken chips bij!? Zucht. Ik mag er niet aan denken dat ik bij iedere verhuis zo veel werk zou hebben. Ik denk dat ik mijn lesje nu wel geleerd heb. Vanaf vandaag houd ik geen onbelangrijke dingen meer bij, behalve postkaarten natuurlijk. ;)

Fah en Linn op de Eifeltoren

Ik plofte neer in mijn goedkope IKEA-zetel. Ik was moe en niet al te happy want ik had net een slecht examen afgelegd in een veel te steil auditorium. Ik startte mijn computer op en nog voor ik het goed en wel besefte was er al iemand tegen mij aan het praten op msn. Het was Fah, mijn Thaise chatvriendin die ik via last.fm leerde kennen. Ze was samen met enkele vrienden naar de voetbalmatch tussen Roemenië en Frankrijk aan het kijken en stiekem hoopte ze dat ik online zou komen. We hadden elkaar al een hele tijd niet meer gesproken en er verscheen dan ook spontaan een glimlach op mijn gezicht toen ik zag dat uitgerekend zij gisterenavond online was. Ze had overigens heel goed nieuws want haar tweelingzus Fueng komt volgend academiejaar in Leiden studeren. Dat is fantastisch voor Fueng maar minstens even fantastisch voor Fah en mij want de kans dat wij elkaar binnenkort in levende lijve ontmoeten wordt hierdoor vrij reëel. Fah heeft immers plannen om haar zus in Nederland te komen bezoeken en dat bezoekje wil ze koppelen aan een korte reis door België en Frankrijk. En op die reis wil ze natuurlijk haar chatvriendin Linn meenemen. Ah ja, dat spreekt. Ik zie ons al staan op de Eiffeltoren, zo met Parijs aan onze voeten. :)

NP: Morcheeba Feat. Thomas Dybdahl – Riverbed

(Een nummer dat ik trouwens via Fah leerde kennen. Het mailtje waarin ze mij dit lied doorstuurde had als titel happy meal for ear. Schattig vond ik dat. Hihi.)

Jonathan Yuen

Nood aan een moment van rust? Bezoek dan eens de persoonlijke website en het online portfolio van grafisch ontwerper Jonathan Yuen. Een must voor iedereen die van mooie dingen houdt. En neen, je hoeft helemaal niet into grafisch ontwerp te zijn om dit mooi te vinden. Ik ben zelf namelijk ook een totale leek op dat gebied.

www.jonathanyuen.com

Hoogdag in de brievenbus

Mijn ruilactiviteiten in de postkaartwereld liggen al een tijdje stil wegens te weinig tijd. Het is nu dan juist ook extra leuk om een kaartje in mijn brievenbus te vinden. Toen ik gisteren in Gent toekwam vond ik een enveloppe met vijf kaarten uit Michigan en opnieuw een postkaart uit Oeganda. Rufus stuurde me deze keer geen kaart met een berggorilla maar een met wildebeesten of gnoes. Jaja, we leren bij over de Afrikaanse fauna. Wat er op de achterkant van de kaart geschreven staat, heb ik helaas nog niet kunnen ontcijferen. Rufus zijn geschrift is nog onduidelijker dan het meest ingewikkelde handschrift dat we in de lessen paleografie voorgeschoteld kregen.

Naast postkaarten vond ik ook mijn Twit2art kunstwerk in de brievenbus. Het is een witje geworden. Als rasecht kleurenmens moet ik daar even aan wennen maar ik denk dat dat wel zal lukken. De kleur past bij de sfeer van de tekst en in feite is wit wel handig want dat past bij heel wat andere kleuren. Wat de kleuren van de muren van mijn kamer voor volgend jaar betreft, heb ik dus nog heel wat mogelijkheden. Hoera! De andere afgewerkte Twit2art werken kan je trouwens hier zien.

Moeder, waarom bloggen wij?

Moeder, waarom bloggen wij? Het is een vraag die menig blogger zich al eens stelde. Eén ding geldt volgens mij voor ons allemaal en dat is dat het fijn is om te merken dat je blog ook door anderen gelezen wordt.

Onderstaande blogs zijn relatief nieuw. Ik leerde ze kennen door door te klikken op een reactie van hen op een van mijn posts. En zie, ondertussen staan de blogs van deze drie dames tussen mijn feeds. Binnenkort misschien ook tussen de uwe?

http://hihetjeblogje.blogspot.com/
http://mistsluier.wordpress.com/
http://nashje.wordpress.com/

Mijn excuses trouwens aan andere nieuwe bloggers die ik ook volg maar hier nu misschien vergeet te vermelden. Het is niet met opzet dat ik jullie negeer. ;)