Groenten- en fruitmeisje

30 10 2008

Zowat de helft van de studenten hoger onderwijs klust bij tijdens het academiejaar. Je kon het vorige week nog in de krant lezen. Wel, met een beetje geluk behoor ook ik voortaan tot die groep studenten. Ik was al enkele weken op zoek naar een vaste studentenjob voor tijdens het academiejaar maar om een of andere reden vond ik niet echt iets. Eventjes zag het er naar uit dat ik wat centjes zou kunnen bijverdienen in de plaatselijke Movie MAX maar helaas kwam er een kaper op de kust. Een studente van een nabijgelegen middelbare school was nog op zoek naar een stageplaats en vond die in de Movie Max. De nood aan een extra werkkracht in de videotheek verdween en ik zag de studentenjob van mijn dromen aan mijn neus voorbijgaan. Sniksnok.

Toen ik vorige week vrijdagavond naar de bibliotheek ging, viel mijn oog onderweg op een blad aan het raam van de plaatselijke supermarkt. ‘Jobstudenten gezocht voor weekendwerk’, stond er te lezen.  Zaterdagmiddag belde ik naar de winkel en wist de bazin mij te vertellen dat ik dinsdag eens mocht langskomen. Aldus begaf ik mij gisterenmiddag naar de supermarkt. Een half uur later stond ik terug buiten met in mijn agenda de uren van mijn opleiding en mijn eerste werkdag. Vrijdagnamiddag mag ik twee uurtjes gaan oefenen en zaterdagnamiddag word ik al terug verwacht. Wat ik precies moet doen? Wel, vrijdag en zaterdag word ik gebombardeerd tot groenten- en fruitmeisje. Ik hoop dat ik dat daar wat goed ga doen en dat ze mij ook na dit weekend nog terug willen zien. Spannend.

© Art & Ghosts





Tagtime

26 10 2008

Flater, Sententiae en Tom hebben mij getagd. Zij hebben 6 onbelangrijke weetjes over zichzelf op hun blog gegooid en nu is het de bedoeling dat ook ik dat doe. Ready, set, go!

  1. Je zal mij nooit betrappen op het drinken van bier want ik vind het goedje echt niet lekker. Ik heb heel wat mensen al horen zeggen dat je bier moet leren drinken maar daar zie ik dan weer het nut niet van in.
  2. Ik vind dat mijn gezicht een lelijke en een minder lelijke kant heeft en ik betrap mijzelf er regelmatig op daar in het dagelijkse leven al dan niet bewust op in te spelen. Ik kies mijn plaatsje op de trein, in een klaslokaal, … vaak zorgvuldig uit om te vermijden dat mensen op mijn lelijke kant moeten kijken.
  3. Ik heb een hekel aan schrijven. Ik kan het ook niet. En laat dat nu net één van de redenen zijn waarom ik enkele jaren geleden beginnen bloggen ben. Met het oog op het behalen van mijn diploma en dus vooral het schrijven van die thesis wou ik mijzelf verplichten om te leren schrijven, om zonder al te veel na te denken iets op papier te zetten. Helaas ben ik er nog steeds niet van overtuigd dat ik het kan.
  4. Ik zit altijd boordevol plannen en dromen maar meestal mis ik voldoende lef om ze ook echt uit te voeren. Zo zou ik volgend jaar graag een half jaar naar Frankrijk gaan om er wat werkervaring op te doen en ondertussen mijn kennis van het Frans wat uit te breiden. Ik had eigenlijk aan dit gedacht maar de kans is groot dat ook dat bij een droom zal blijven.
  5. Bij mijn geboorte weigerde ik te beginnen wenen waardoor de verpleegsters zo snel met mij weg waren dat mijn mama mij niet eens te zien kreeg. De navelstreng bleek bovendien zo dun te zijn dat ze me maar meteen in zo’n couveuse gedropt hebben. Alles kwam toch nog in orde want ik heb in geen jaren meer een couveuse gezien en ondertussen kan ik wenen als de beste.
  6. Ik heb een zwak voor mooie vrouwen. Op mijn vorige laptop had ik een hele map vol met foto’s van knappe dames en ik kijk regelmatig nog eens om wanneer een knappe deerne mij passeert op straat. Enkele van mijn vrienden zijn ervan overtuigd dat ik op vrouwen val maar dat ik het zelf nog niet ontdekt heb. Ikzelf zie die interesse voor mooie vrouwelijke wezens dan weer als een uiting van jaloezie en mijn bewondering voor het perfecte. Knappe vrouwen zijn kunst.

Voelt u zich geroepen om 6 onbelangrijke weetjes over uzelf met ons te delen? Ga gerust uw gang en laat hier een berichtje achter zodat wij eens kunnen komen piepen.





Havengeld

21 10 2008

Weet jij nog wat je op de avond van 18 december 2005 deed? Neen? Wel, dan zal je, in tegenstelling tot mij, die dag geen onthutsende ontdekking over jezelf gedaan hebben. Je zou je anders nog maar al te goed herinneren wat je die avond deed.

Ikzelf bevond mij toen in een van de vele vakantiehuisjes die Center Parcs rijk is. Samen met mijn toenmalige vriendje en zijn beste vrienden beleefde ik daar een weekend vol spannende en minder spannende avonturen. Op de bewuste avond toonden wij ons van onze meest gezellige kant en speelden wij Party & Co. Dat is een gezelschapsspel dat in feite een combinatie is van Pictionary, Trivial Pursuit, Taboe en Gebarentaal. Enfin, dat was daar dus dolle pret. Het werd allemaal nog een ietsiepietsie leuker op het moment dat ondergetekende de volgende vraag begon voor te lezen aan de tegenpartij:

Hoe heet het geld dat wordt geheven in een haven…?

Nog voor ik de vraag kon afmaken, lag iedereen al plat van het lachen. En dat omdat ik er maar niet in slaagde om die zin op een deftige manier voor te lezen. Ik raakte geheel in de knoop van al die g’s en h’s. Hoe harder ik mijn best deed om goed te articuleren, des te gekker het klonk. Van pure miserie ben ik gewoon met de anderen beginnen mee lachen. 18 december 2005, beste collega-bloggers, is de dag waarop het pijnlijk duidelijk werd dat ondergetekende een gigantisch probleem heeft met de uitspraak van de letters g en h.





Filmfestival Gent 2008 (3)

13 10 2008

Het filmfestival is nog niet gedaan maar ik heb al meer films gezien dan ik oorspronkelijk van plan was. Het is ook de eerste keer dat ik meer dan drie films ga gezien hebben. Vreemd eigenlijk als je bedenkt dat ik de voorbije jaren over een kot beschikte en dus veel minder ver moest lopen  dan nu om naar het filmfestival te gaan. Soit, de volgende films passeerden reeds de revue:

In Love We Trust (3,5/5)

Een gescheiden en hertrouwde vrouw (Mei Zhu) krijgt te horen dat haar dochtertje (Hehe) uit haar vorige huwelijk leukemie heeft. Enkel een beenmergtransplantatie kan het meisje nog redden. Helaas wordt er geen geschikte donor gevonden. Een broertje of zusje met exact hetzelfde type beenmerg is de enige kans om het meisje nog te genezen. Mei Zhu is vastbesloten al het mogelijke te doen voor Hehe en wil dus opnieuw een kind maken met haar ex-man (Xiao Lu). Xiao Lu is echter ook al hertrouwd. In Love We Trust focust op hoe Mei Zhu, Xiao Lu en hun partners elk op hun eigen manier met deze vreemde en moeilijke situatie proberen om te gaan.

Wendy and Lucy (3,5/5)

Een jonge vrouw (Wendy) is samen met haar hond (Lucy) op weg naar Alaska om er in een visbedrijf te gaan werken. In een kleine stad in Oregon krijgt ze echter autopech. Haar precaire financiële situatie zorgt ervoor dat zij enkele moeilijke beslissingen moet nemen. Alsof dat nog niet erg genoeg is, raakt Wendy ook nog eens haar hond kwijt.

With a Girl of Black Soil (3,5/5)

Een negenjarig meisje (Young-lim) woont samen met haar mentaal gehandicapte broer (Tong-gu) en hun vader (Hye-Gon) in een afgelegen mijndorpje in Zuid-Korea. Wanneer Hye-Gon stoflong blijkt te hebben en zijn job verliest, wordt hij depressief en raakt hij verslaafd aan alcohol. Young-lim probeert al het mogelijke te doen om het gezin draaiende te houden en haar broer en haar vader te helpen. Al gauw blijkt dat dit helemaal geen evidentie te zijn voor een meisje van negen.

O’Horten (3,5/5)

De 67-jarige Odd Horten werkt al veertig jaar lang als treinbestuurder op de lijn van Oslo naar Bergen. Op de laatste dag voor zijn pensioen komt hij te laat op zijn werk en vertrekt de trein zonder hem. Odd beseft ineens dat zijn vertrouwde leventje als machinist erop zit. Met wat zal hij zijn dagen nu moeten vullen?

Sleep Furiously

Deze documentaire, met soundtrack van Aphex Twin, geeft naar het schijnt een lyrisch beeld van de anachronistische rurale gemeenschap Trefeuring in Wales.

Worlds Apart (4,5/5)

Een zeventienjarig meisje (Sara) groeit op in een diepgelovig gezin van Getuigen van Jehova. Wanneer Sara verliefd wordt op een jongen (Teis) die geen Getuige van Jehova is, wordt haar hele wereld overhoop gegooid.

Vergeef mij het ontbreken van mijn persoonlijke mening over de films maar recensies schrijven is nu niet bepaald een van mijn specialiteiten. Toch zijn er nog enkele dingen die ik met jullie wil delen in verband met mijn filmfestivalervaringen. Tja, dat komt ervan hé je altijd alleen naar de film gaat en niemand hebt om achteraf een babbeltje mee te slaan. Staat u mij dus toe even enkele zaken op te sommen:

  • Tijdens het bekijken van In Love We Trust moest ik mij heel hard inhouden om niet te beginnen joelen van contentement bij het zien van een Totoro-knuffel in de achtergrond.
  • Mensen die With a Girl of Black Soil gezien hebben, worden vriendelijk verzocht hier hun mening over deze film mee te delen.
  • Michelle Williams speelt fantastisch goed in Wendy and Lucy. In feite speelden al de hoofdrolspelers van de films die ik zag indrukwekkend goed.
  • Bård Owe, de acteur die Odd Horten speelt in O’Horten, wist bij mij zowaar bijna dezelfde gevoelens op te wekken als Jo De Meyere. Ik denk dat ik kan besluiten dat ik een zwak heb voor verfrommelde mannen.
  • Sleep Furiously heeft in het bovenstaande lijstje geen punten gekregen omdat ik de film maar half gezien hebt doordat ik bijna de hele tijd tegen de slaap moest vechten. Ik hoop dat die mevrouw die naast mij zat dat niet gezien heeft. Ahum.
  • Na de laatavondfilm met de auto (ah ja, tegen dan rijden de treinen niet meer) terug huiswaarts keren is in feite nog tien keer leuker dan een film bekijken. Een streepje muziek, luidkeels meezingen en zo goed als geen andere auto’s tegenkomen. Ja, daar kan ik van genieten. Ik vond het verdorie jammer dat ik op een half uurtje al thuis stond.
  • 55-plussers zijn mooi op tijd wanneer ze naar een namiddagvoorstelling van een film uit het Plus Parcours komen kijken.
  • In een poging sociaal te zijn en eens niet alleen naar het filmfestival te trekken, had ik gisterennamiddag drie vriendinnen opgebeld om te vragen of zij vandaag met mij mee wilden naar Worlds Apart. Zij stemden alledrie toe en aldus beleefde ik een doldwaze avond die helaas veel te vroeg eindigde.
  • Worlds Apart vond ik trouwens werkelijk een prachtfilm. Al een geluk dat ik die vriendinnen meehad of ik was nog niet bekomen. Als je je haast kan je misschien nog een ticket bemachtigen voor de voorstelling van woensdagavond. Achteraf wel niet komen klagen als het toch niet jouw ding bleek te zijn.

Of ik nog films ga bekijken? Jazeker. Ik heb hier nog tickets liggen voor Young@Heart en The Shaft. Als je mij toevallig ziet zitten tijdens een van die films mag je altijd eens zwaaien. Met een beetje geluk heb ik jou gezien, ben ik niet in een verlegen bui en zwaai ik wel terug.





Temperatuur Laptop

9 10 2008

Een paar dagen geleden werd mijn laptop out of the blue afgesloten. Ik vermoed dat hij zichzelf afsloot omdat hij te warm gekregen had. Toen ik links bovenaan het toetsenbord voelde, bleek het daar namelijk ongelofelijk heet te zijn.

Na wat googelen ontdekte ik het programmaatje Core Temp. Ik heb er allemaal niet veel verstand van maar dat programma meet dus de warmte van de kern van je computer. Daarnet gaf het deze gegevens aan:

Mijn gevoel zegt dat die core-temperaturen die je daar vanonder kan zien, niet gezond zijn. Op dit moment zit dat rond de 54 °C maar het loopt dus af en toe op tot 70°C en meer. Hoe komt dat? Wat zijn normale temperaturen? Wat zijn de gevolgen van te hoge temperaturen voor mijn computer? Moet ik mij ongerust maken? Wat kan ik doen om het probleem te verhelpen?

Wie kan deze computeranalfabeet helpen? Dank bij voorbaat.





Schulp

7 10 2008

Vrijdag besloot ik nog eens uit mijn schulp te kruipen. Niet dat het in die schulp van mij zo slecht is hoor, integendeel zelfs, ik ken geen plaats waar het fijner vertoeven is. Maar ja, daar zo hele dagen zitten, dat wordt op den duur ook maar saai, nietwaar? Vrijdag trok ik aldus nog eens de wijde wereld in. Het werd een bewogen dag. Zo eentje waarop één verkeerd woord te horen of te lezen krijgen, gênante vertoningen tot gevolg kan hebben. Voor zover ik dat zelf kan inschatten, heb ik die beschamende vertoningen tot een minimum kunnen beperken. Iets zegt mij echter dat er nog heel wat bewogen dagen in aantocht zijn. Het wordt dus nog een spannende tijd. Zucht.

NP: Moby – Why Does My Heart Feel So Bad?
http://www.seonnahong.com/





Irma Gruenholz

2 10 2008

Irma Gruenholz maakt illustraties uit klei. Op haar website kan je haar creaties bewonderen. Allen daarheen!

[via]








Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.