Ikea

Op nieuwjaarsdag zei mijn grootvader dat hij graag eens naar de nieuwe Ikea zou gaan. Hij had er al zoveel over gehoord en gelezen dat hij enorm nieuwsgierig was geworden. Ik opperde meteen dat we er een gezamenlijke trip van konden maken. Pepe was laaiend enthousiast en meme gaf hem haar zegen om een namiddag met mij op stap te gaan. Gisteren was het eindelijk zover. Aangezien pepe niet met de auto kan rijden en ik geen auto ter beschikking had, maakten we gebruik van het openbaar vervoer. Pepe nam de bus tot in Gent en ik nam de trein tot in Gent. We ontmoetten elkaar in Gent-Sint-Pieters waar wij samen de tram naar Flanders Expo namen. Onderweg vertelde pepe dat hij vroeger met zijn vrienden kwam voetballen op de terreinen waar nu Flanders Expo en Ikea liggen. In de winkel zelf keek hij zijn ogen uit. Hij was onder de indruk van het gebouw, van het assortiment en van de vele mensen die net als ons hun namiddag in Ikea spendeerden. In het restaurant verorberden wij een heerlijke chocomousse en daarna kocht ik nog een fleece dekentje en een mooi kussen op de meeneemafdeling. Pepe kocht niets (hij zag zich bijvoorbeeld nog niet direct op een fluogroen hoeslaken liggen met de meme) maar ging toch niet met lege handen naar huis: vanaf heden beschikken de meme en de pepe elk over een Ikea-potloodje. Hoera daarvoor! ;-p

Ik kon het uiteraard niet laten om enkele foto’s te nemen op ons uitstapje:

Ikea Gent (1,5 maand) en pepe (88,5 jaar)

Donsdekens? Geef mij maar ouderwetse maar oerdegelijke dekens.

Kleurtjes, allemaal kleurtjes.

Chocomousse is lekker. :-p

Een foto van ons samen? Hoe ga je dat doen?

Het was voor ons allebei een fijne namiddag die zeer zeker voor herhaling vatbaar is. Jammer eigenlijk dat we nooit eerder samen op stap geweest zijn.  Nu mijn meme langs de andere kant van de familie steeds meer achteruit gaat, besef ik maar al te goed dat ik van momenten als deze moet genieten. En hoewel de band met mijn grootouders van mijn vaders kant veel minder hecht is dan deze met mijn meme van mijn moeders kant; denk ik dat vandaag een belangrijk moment was in onze grootvader-kleindochter relatie. Ahum, dat klinkt een beetje sentimenteel maar u begrijpt wel wat ik bedoel. Dat de pepe blijkbaar niet wist dat het mijn verjaardag was, zal ik hem maar vergeven zeker? ;-)

Auguste Rodin

Femme nue assise en tailleur (ca. 1900)

Hoewel ik Parijs reeds meermaals bezocht had, was het vorige week dinsdag de eerste keer dat ik in het Musée Rodin kwam. Aan de lange rij wachtenden te zien waren wij  niet de enigen die op de voorlaatste dag van 2008 het Musée Rodin nog wilden meepikken. Dankzij onze Paris Museum Pass moesten wij echter niet in de koude staan aanschuiven en mochten wij direct naar binnen. Hoera! Zo’n museumkaart is echt een gerief in huis, dolle pret! Het museum zelf was de moeite waard; die Rodin heeft enkele prachtige beeldhouwwerken gemaakt. In de winkel van het museum werd ik uiteindelijk ook nog eens hals over kop verliefd op een postkaartje met daarop een mooie tekening, gemaakt door Rodin…

(De postkaart ziet er in het echt trouwens stukken beter uit dan op de scan hiernaast. Het is maar dat je het weet. Kuch.)

Tweeduizendenacht

De tijd vliegt als je het druk hebt. Ik heb het de voorbije drie weken mogen ondervinden. Door al het werken en door een kort reisje naar een fijne stad ben ik amper aan bloggen toegekomen. Er zijn nochtans heel veel zaken waarover ik nog iets wil schrijven. Het lijkt mij geen slecht idee om eerst mijn verslag van 2008 neer te typen want ondertussen is het nieuwe jaar al begonnen. Ik hoop dat jullie allemaal fijne feestdagen hebben gehad en dat 2009 voor iedereen een mooi jaar wordt.

Ok dan, mijn verslagje van 2008. Het voorbije jaar kende voor mij eigenlijk weinig opvallende hoogte- of dieptepunten. Zeker wat het uitblijven van die dieptepunten betreft, hoor je mij dus niet klagen. Ik hoop dat jullie hetzelfde kunnen zeggen. Kort samengevat was 2008 voor mij het jaar waarin…

• ik mijn laatste taak en mondelinge presentatie van mijn universitaire carrière tot een goed einde wist te brengen.
• ik (alweer) niet afstudeerde.
• ik na vijf jaar op kot gezeten te hebben terug thuis kwam wonen.
• een van mijn goede vrienden naar Frankrijk verhuisde.
• ik samen met deze vriend meereisde naar zijn nieuwe thuis om er vier daagjes Straatsburg mee te pikken.
• ik veel beter kon wennen aan mijn eigen verhuis en de verhuis van die vriend dan ik verwacht had.
• ik maar liefst 74 films bekeek.
• ik Studio Ghibli (her)ontdekte.
• ik 13 boeken las en daarbij het meest genoot van The Beach van Alex Garland.
• ik lid werd van Facebook.
• ik een cursus Frans succesvol afsloot en een nieuwe cursus Frans aanvatte.
• ik spontaan afkickte van mijn postkaartverzamelwoede.
• ik steeds meer blogs begon te volgen.
• de gezondheid van de meme zienderogen begon achteruit te gaan.
• ik dezelfde vakantiejob deed als in 2007 en ik alweer een fijne collega had.
• het woord kassa-stress aan mijn woordenboek werd toegevoegd.
• ik voor het eerst op een Boekenfestijn werkte.
• ik startte, maar na enkele maanden ook weer stopte, met joggen.
• ik mijn flashygroene pull met kap kocht, en die  – na heel veel gedragen te hebben – verving door een blauwe pull met kap.
• ik mijn Ipod Nano kocht.
• er op persoonlijk vlak onbewust enkele belangrijke stappen werden gezet waarvan ik de komende jaren hopelijk de positieve gevolgen zal ondervinden.
• er zich zo goed als geen ontwikkelingen voordeden op relationeel gebied.
• ik samen met twee vriendinnen Parijs onveilig maakte tussen kerst en oudejaar (dat wisten jullie niet hé!?).
• ik samen met drie vriendinnen het jaar uitwuifde op een appartement in Antwerpen.