Two Figures and a Cat

27 02 2009
© Pablo Picasso - Two Figures and a Cat (1902-1903)

© Pablo Picasso - Two Figures and a Cat (1902-1903)





Ray LaMontagne

24 02 2009
Meneer LaMonteejn

Meneer LaMonteejn

Het aantal concerten dat ik in mijn leven reeds bijgewoond heb is nog steeds op mijn twee handen te tellen. Ik hou van mooie muziek maar ik volg het allemaal niet zo op de voet. Toen ik ontdekte dat Ray LaMontagne deze avond ons Belgenland aandeed, was ik natuurlijk alweer veel te laat om nog een ticket op de kop te kunnen tikken. Jammer, want ik had er verdomd graag bijgeweest daar in het Koninklijk Circus. Sinds ik LaMontagne’s album Till The Sun Turns Black ontdekt heb, ben ik echt helemaal verknocht aan de muziek van deze man. Dat ik uitgerekend vandaag LaMontagne’s meest recente album, Gossip In The Grain, voor het eerst te horen kreeg maakte dan wel weer veel goed. Terwijl den Ray zijn heerlijk stemgeluid mijn oren binnendrong, genoot ik van mijn autorit door de Vlaamse Ardennen. Een privé-concert van LaMontagne in de auto, wat kan een mens nog meer wensen!? ;-)

LaMontagne heeft reeds drie albums uitgebracht. Ik presenteer u uit elk van deze platen één nummer:





Meme M.

22 02 2009
Winterontbijt 2007

Winterontbijt 2007

Op maandag-, woensdag-, en vrijdagavond krijgt mama Linn steevast dezelfde vraag voorgeschoteld: “Hoe was het bij meme?” Mama Linn haar werk bevindt zich namelijk in hetzelfde dorp als het rust- en verzorgingstehuis waar de meme sinds drie jaar woont en op bovenstaande weekdagen brengt zij, tijdens haar middagpauze, een bezoekje aan de meme.  De voorbije week kreeg ik als antwoord op mijn vraag iedere keer te horen dat het vrij goed ging met de meme. ‘Goed’ wil in de meme-context zeggen dat ze tijdens het bezoekje wakker is, in haar zetel zit en vanalles te vertellen heeft. Het was dan ook verschieten toen ik gisterenmorgen telefoon kreeg van iemand van het rusthuis. Meme had in de vroege ochtend  iets voorgehad, ze wisten niet precies wat en ze was ondertussen terug beter maar de dokter vond toch dat de familie moest verwittigd worden. Niemand blijft eeuwig leven en dat de meme ons ooit zal verlaten weet ik wel maar nu dat ineens zo concreet werd, kreeg ik het toch even moeilijk. Tegen de middag kreeg ik telefoon van mama om te zeggen dat meme enorm moe was maar dat voor de rest alles in orde leek. Met een gerust hart zette ik mijn dag verder, meme had besloten om ons nog niet direct te verlaten.Vandaag, op de middag, belde het rusthuis opnieuw om te melden dat het er niet zo goed uitzag en dat de kans dat de meme ons zou verlaten niet onbestaande was. Zuslief en ik, die toch wel een speciale band hebben met de meme, raapten al onze moed bijeen en besloten naar het rusthuis te gaan om haar een bezoekje te brengen. Toen we binnenkwamen werd meme wakker en verscheen er een glimlach op haar gezicht toen ze ons herkende. Het was moeilijk om haar daar zo te zien liggen met die slangetjes in haar neus,  maar ik had niet de indruk dat ze er echt slecht aan toe was. Maar ja, wat weet ik ervan… Een van onze tantes, die vroeger verpleegster was, zat daar al enkele uren en zei dat het er niet zo goed uitzag. Iedere keer dat ik naar meme lachte, begonnen haar ogen te blinken en glimlachte ze terug. Op een bepaald moment haalde ze haar rechterarm vanonder het laken en toonde ze ons fier haar hand dat er bij ons vorige bezoekje nog enorm gezwollen uitzag door een operatie na een valpartij. Ik hoorde tante tegen zuslief zeggen dat meme er al een stuk beter uitzag dan toen zij toekwam. Na een 50-tal minuten zijn we weggegaan en zwaaide meme zelfs naar ons toen we de kamer uitgingen. Nee, zij gaat ons nog niet verlaten, besloten we stilzwijgend. Met een relatief gerust hart vertrokken we terug naar huis, beseffend dat we toch maar beter rekening beginnen te houden met het feit dat de meme er vroeg of laat niet meer zal zijn.





Music Maestro!

19 02 2009

Music

“Without music, life is a journey through a desert”, schreef of zei Pat Conroy en ik kan hem geen ongelijk geven. Vandaag bied ik jullie dertien fijne nummers aan, en dat gewoon omdat ik daar zin in heb. Juij! Eerlijkheidshalve moet ik er wel bij vermelden dat je van de meeste nummers niet al te happy zal worden. Mijn excuses daarvoor. Een nummer als Magnolia van J.J. Cale maakt dan wel weer veel goed, vind ik. Alé hup, beluisteren die handel!

(Ik maak mij geen illusies hoor. Als elk nummer door minstens één iemand besluisterd wordt dan zal dat denk ik al een gigantisch succes zijn. ;-))

© Seonna Hong

1. Brian Eno – By This River [Listen] [Lyrics]
2. The Underwolves – Shaken [Listen] [Lyrics]
3. Caetano Veloso – Cucurrucucú Paloma [Listen] [Lyrics]
4. Lambchop – Is A Woman [Listen] [Lyrics]
5. Chicane – No Ordinary Morning [Listen] [Lyrics]
6. Bonnie ‘Prince’ Billy – I See A Darkness [Listen] [Lyrics]
7. Thomas Dybdahl – Cecilia [Listen] [Lyrics]
8. Patrick Watson – The Great Escape [Listen] [Lyrics]
9. Aimee Mann – Wise Up [Listen] [Lyrics]
10. Smog – Cold Blooded Old Times [Listen] [Lyrics]
11. Léo Ferré – Avec Le Temps [Listen] [Lyrics]
12. Nouvelle Vague – In A Manner Of Speaking [Listen] [Lyrics]
13. J.J. Cale – Magnolia [Listen] [Lyrics]





Ni Hao!

7 02 2009

Jade Dragon Snow MountainLinn:
Euhm, euhm, ik wil op vakantie naar China…

Mama en Papa Linn:
Naar China? Ge zijt gij zot zeker!? Dat kost stukken van mensen. Je zou het weinige geld dat je hebt veel beter sparen. Je zal de komende jaren nog genoeg kosten hebben.

De (wijze) woorden van mama en papa Linn indachtig, besloot ik  mijn China-droom uit mijn gedachten te verbannen. Bijzonder gemakkelijk bleek dat niet te zijn en algauw viel ik dan ook enkele vrienden lastig met mijn dilemma. Zij vonden dat ik er voor moet gaan, dat het er waarschijnlijk niet meer van zal komen als ik het nu niet doe. Ik begon weer te dromen: van prachtige landschappen, van rochelende Chinezen, van fietstochten op het Chinese platteland, van mezelf kuierend in het mooie Lijiang,… IK WIL NAAR CHINA! Hmm, maar is dat wel een goed idee? Zou ik niet beter naar mijn ouders luisteren? Ik heb verdorie nog niet eens een full-time job, waar zit ik toch met mijn gedachten. Anderzijds, ik zal het komende jaar toch nog wel wat kunnen sparen?Jinsha River Mama en papa willen sowieso dat ik nog wat thuis blijf om te sparen. En als ik het nu niet doe, wanneer dan wel? Als ik huur moet betalen, als ik een huis koop, als ik kinderen krijg, … dan zal het sowieso niet meer evident zijn om zo’n reis te maken. Toch? Hmm, en wat als die reis niet zo super wordt als ik verwacht? Wat als de groep, of nog erger, China zelf, tegenvalt? Ga ik dan niet enorm veel spijt krijgen van het geld dat ik kwijt ben?…? Pfff, moeilijk, moeilijk.

Green WorldDeze middag heb ik het nog eens ter sprake gebracht. Papa leek al iets inschikkelijker dan enkele weken geleden. Ik weet dat hij stiekem ook droomt van een verre reis maar hij zou het er echt moeilijk mee hebben om daar zoveel geld aan uit te geven. Mama vindt het maar niets en, wat ik ook beslis, dat zal zo blijven. Daarvoor moet ze zelfs niets zeggen, ik zie het gewoon. Ik weet dat ze denkt aan al die jonge mensen die bij haar in de bank klant zijn en al schulden hebben. Ik ben oud genoeg om zelf mijn beslissingen te nemen maar ik zou het heel jammer vinden om achteraf te moeten constateren dat ik de verkeerde keuze heb gemaakt. Geef ik mijn zuur verdiende centjes uit aan een reis naar China of laat ik ze op mijn spaarrekening staan tot ik ze echt nodig zal hebben? Een vraag waarop ik hopelijk snel een antwoord weet te formuleren. U hoort nog van mij. ;-)





Miracles do happen

4 02 2009

De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Linn is er zowaar in geslaagd om in één zittijd een A (= 13 of meer) te halen voor een opleidingsonderdeel van 10 studiepunten waarvoor ze volgende zaken moest doen:

  • een paper schrijven (samen met drie andere studenten)
  • een mondelinge presentatie geven (samen met drie andere studenten)
  • een kort verslag over een lezing schrijven
  • een mondeling examen afleggen

Al wie mijn universitaire loopbaan ook maar een klein beetje kent, weet dat elk van de bovenstaande punten op heel wat vlakken kon mislopen: paper te laat of niet indienen, afwezig zijn op de dag van de mondelinge presentatie, verslag van de lezing te laat of niet indienen, uitschrijven voor het examen, … Maar neen, niets van dit alles deze keer.

  • de paper werd vóór de deadline ingediend en ik mag denk ik wel zeggen dat ik evenveel inspanning geleverd heb als de andere leden van mijn groepje
  • de mondelinge presentatie werd met succes gegeven zonder dat ik daarbij meer zenuwachtig was dan de anderen
  • het kort verslag over de lezing waar ik met moeite iets van verstaan had (veel te veel achtergrondlawaai om mij te kunnen concentreren) werd keurig op tijd ingediend
  • Zonder meer dan twee keer aan vluchten te denken begaf ik mij naar het mondeling examen alwaar drie (!) proffen mij op de rooster legden

Toegegeven: had het geen groepstaak geweest dan was die paper zeker niet vóór de deadline ingediend en het examen was toch wel een beetje van een flop wegens pech met de vragen en wegens het onderschatten van de tijd die ik nodig had om de reader te doorploeteren. Maar hé, ik heb alles ingediend en afgelegd zoals het hoort en dat alleen al is voor mij een prestatie op zich. En nu blijk ik dat alles nog eens met succes gedaan te hebben ook want ik heb een A gekregen als eindresultaat. Grappig is wel dat ik de punten pas vandaag ontdekte want ze staan al sinds 21 januari online.

Soit, ik ben supercontent dat ik EINDELIJK kan zeggen dat mijn allerlaatste examen aan den unief tot het verleden behoort (met dank ook aan mijn uiterst fijne groepsgenootjes). Ik ben nog slechts een thesislengte van dat diploma verwijderd. Een diploma dat niet bepaald veel gevraagd wordt op de arbeidsmarkt, maar hé, dat zijn zorgen voor later. Op dit moment is die thesis het enige wat telt.








Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.