Winnie De Poes is niet meer

7 04 2009

Onze Winnie wordt iedere ochtend opgeroepen. Dat wil zeggen dat iemand dan de deur openzet van zijn prachtige  woonst – het kot – zodat meneer na een nachtje slapen terug de wijde wereld kan verkennen. Meestal is het mama die Winnie oproept. Vandaag was het uitzonderlijk ik die zich als eerste naar het kot begaf. Toen ik de panelen die Winnie’s deel van het kot afschermen wegdeed, zag ik meteen dat er iets niet klopte. Geen Winnie die vrolijk naar buiten stormde en bij de deur van het kot halt hield omdat hij ineens merkte dat het buiten regent. Neen, ik zag een poes die op de grond lag en niets meer deed. Ik wist meteen wat dat betekende maar ergens kon of wou ik niet geloven wat ik zag. Ik zei tweemaal zijn naam maar kreeg geen reactie. Ik riep zijn naam een heel stuk luider en probeerde hem wakker te schudden maar ook dat hielp niet. De werkelijkheid drong tot mij door. Hij leeft niet meer. Onze Winnie is dood. Ik had niet veel tijd om erover na te denken want ik moest naar mijn werk vertrekken. Ik nam mijn fiets maar voor ik de oprit afreed, stopte ik nog even aan ons huis. Ik riep mama maar ze hoorde mij niet omdat ze haar haar aan het drogen was. Ik belde tweemaal krachtig aan en eindelijk verscheen ze voor het vliegenraam. “Winnie is dood”, riep ik vol ongeloof. Verder zei ik nog: “Tot vanavond”, en met tranen in de ogen en door de regen fietste ik naar mijn werk. Winnie. Dood. Ik kan het maar niet geloven. Vreemd wat de dood van dat beestje met mij doet. Er zijn zoveel ergere dingen in de wereld maar dat kan mij vandaag even niet schelen. Mijne Winnie is dood. Ik mis hem nu al. :-(

Winnie De Poes op 19/09/08

(Winnie De Poes: 2000-2009)

About these ads

Acties

Informatie

26 reacties

8 04 2009
freaq

Innige deelneming, ik kan het mij helemaal voorstellen… Nu, troost je met de gedachte dat de Winnie beter rustig in zijn slaap komt te gaan dan dat hij ergens onder de wielen van een tientonner terechtkomt. Maar toch: innige deelneming!

8 04 2009
mistsluier

Van mij ook Linn! Ik heb zelf nooit een poes gehad maar ik kan me heel goed voorstellen dat je erg gehecht bent aan Winnie. Het is ook een schatje he.
Ik zie het bij mensen rond mij dat je even goed kan afzien van de dood van een huisdier als van een mens. Het zal z’n tijd nodig hebben, jullie brachten 10 jaar van jullie leven samen door. Heel veel sterkte en troostknuffels van mij!

8 04 2009
Bloem

Wat erg … veel sterkte!

8 04 2009
Twisinde( mu)zak

Vandaag nemen we ook afscheid van ons huisdier, alvast veel sterkte…

http://twisindezak.blogspot.com/2009/04/floyd_07.html

8 04 2009
hilde

eh moh dutske toch

8 04 2009
clio86

Veel sterkte, ik heb ook een kat en ik ben heel erg aan haar gehecht dus kbegrijp dat het moeilijk voor je moet zijn. Trouwens echt een mooie foto van Winnie bij je blog…

8 04 2009
tijdtussendoor

Dat is spijtig…veel sterkte de komende dagen!

8 04 2009
micheleeuw

Veel sterkte ! Ik heb ook al afscheid moeten nemen van een poes die 17 jaar bij me gebleven is. 1 troost : hij is thuis gestorven. Ik ben nog steeds verdrietig over die poes die niet meer thuis gekomen is …

8 04 2009
Tom

oh :(

9 04 2009
C-life

Veel sterkte!! Dit zijn erge dingen, sommige onderschatten het verlies van hun huisdier… ze zijn ook een constante in het “voorbijrazende” leven! Het doet me al zeer om dit te lezen omdat ik weet dat er ooit een dag zal zijn dat ik ook afscheid zal moeten nemen. Echt veel sterkte en ik ben er zeker van dat Winnie wel een prachtige thuis heeft gehad bij jullie & Winnie weet dat ook maar al te goed!

9 04 2009
maxie

ooh triestig :( ikzelf ook al katje verloren toen ik nog klein was , den hond van hierneffens had het doodgebeten godverdomme den bruut, ik ben er nog van getraumatiseerd. zekers 3 maand getreurd toen, maar dat doet goed, neem u tijd. En ook al ist ‘maar’ een huisdier en geen mens die komt te overlijden, ge kunt er soms evenveel verdriet voor hebben.
tip (klinkt mss grof): een ander huisdiertje nemen helpt!

10 04 2009
Melissa

Om stil van te worden… Heel veel sterkte!

10 04 2009
Linn

Bedankt voor al jullie lieve reacties. Het is echt moeilijk om te aanvaarden dat hij er ineens niet meer is. Als ik naar buiten kijk, denk ik soms dat ik hem zie lopen of ergens zie zitten om dan ineens te beseffen dat dat niet kan. Ik had echt niet verwacht dat de dood van Winnie mij zo zou aangrijpen. Als dit al moeilijk is, wat gaat dat dan wel niet worden als een dicht familielid komt te sterven…

@Freaq: Hij is waarschijnlijk niet in zijn slaap gestorven aangezien hij in het midden van het kot lag en niet op een van zijn favoriete slaapplaatsjes. Nu ja, hoogstwaarschijnlijk heeft hij niet echt afgezien. Alé, ik hoop het toch.

@Mistsluier: Vroeger begreep ik mensen die altijd lyrisch deden over hun kat niet echt tot de Winnie ineens bij ons introk. Toen werd ik net als al die andere mensen met een kat. :-)

@Micheleeuw: Wij beseffen inderdaad dat we blij mogen zijn dat hij thuis stierf en niet op een van zijn wandelmomenten in de buurt. Dan hadden we hem misschien nooit meer gevonden en zouden we nooit echt geweten hebben waarom hij niet meer naar huis kwam.

@C-life: Winnie had niet te klagen over ons, al zeg ik het zelf. Hadden we hem negen jaar geleden niet in huis genomen, dan was de snoodaard ongetwijfeld toen al gestorven. De gedachte dat je ooit van je huisdier moet afscheid nemen is moeilijk maar ja, dat mag ons niet beletten van van hen te genieten é. Ik ben er trouwens ook zeker van dat Marie het daar bij jullie wel getroffen heeft. Hehe. ;-)

@Maxie: Oei, oei, wat een triestig verhaal van jullie katje. Ik kan me voorstellen dat dat toen heel veel indruk op je achtergelaten heeft. Ik voel mij soms een beetje geneerd omdat ik tranen laat om het verlies van Winnie terwijl er dicht en ver zoveel ergere dingen aan de hand zijn. Om de dierenarts in jou wat info te geven: Winnie is waarschijnlijk gestorven aan FLUTD of Feline lower urinary tract disease. Sinds een dag of twee kon hij moeilijk naar het klein toilet (door de vorming van gruis in zijn blaas en plasbuis dus.) maar aangezien hij voor de rest er helemaal niet ziek uitzag en geen pijn leek te hebben, maakten we ons niet erg ongerust. Hij had dat een paar maand geleden namelijk al eens gehad in veel ergere mate en toen was hij van een vrolijk beestje helemaal veranderd in een slome en ongelukkige Winnie. Toen zijn we naar de dierenarts geweest en heeft Winnie antibiotica gekregen voor een urineweginfectie + hebben we hem op een dieet van speciale brokskes tegen blaasgruis gezet. Blijkbaar was het probleem nu dus teruggekeerd. We hadden maandag nog naar de dierenarts gebeld en die zei dat hij weinig kon doen maar dat een beetje fruitsap misschien wel kon helpen. Aldus hebben we het arme beestje een heel klein beetje vers sinaasappelsap proberen geven. Dat ging heel moeilijk en we hebben ons nog kriek gelachen om zijn oranje baard achteraf. Vermoedelijk was de toestand kritieker dan we dachten en zat het plaskanal van Winnie vol blaasgruis waardoor de urine helemaal niet meer weg kon…met alle gevolgen van dien dus want dinsdagmorgen vond ik hem dood. De vraag of we het hadden kunnen vermijden blijft in ons hoofd spoken maar ja, daar is het nu te laat voor. Noch de dierenarts, noch wij dachten dat het zo erg was aangezien Winnie voor de rest er helemaal niet ziek uitzag. Hadden we het geweten dan had de dierenarts Winnie zijn blaas kunnen leegmaken en hadden we verder kunnen zien hoe we hem konden helpen op langere termijn. Maar ja, zoals ik al zei, daar is het nu te laat voor. :-(
Amai, wat een lap tekst en ik weet niet eens of je hem ooit zal lezen. Hehe. ;-)

10 04 2009
fotomart

Wat erg voor je! Ook omdat je altijd met de vraag zal zitten of het te vermijden geweest was. Sterkte meid!

10 04 2009
ysabje

een poes die sterft dat is iets speciaals. Maar ik volg freaq wel: hij stierf eenmooie dood, bij mensen die om hem gaven. Dat is toch heel mooi, he…

11 04 2009
maxie

ja ik heb het gelezen hoor je uitleg!! :) ah FLUTD komt heel vaak voor bij katers en is nie gemakkelijk te behandelen. Zeker als er een acute obstructie gebeurt zoals bij de winnie ,sterven ze binnen de 48-72 uur. Niet aan scheuren van de blaas maar eerder aan de overvloed van uremische toxines (de afvalstof ureum kan niet meer afgevoerd worden in de urine). Je moet dus al heel snel zijn en de symptomen van zo’n acute obstructie worden niet altijd opgemerkt. Als er nog geen complete obstructie is kan een speciaal dieet inderdaad helpen (alhoewel sommige soorten steengruis is er niet mee op te lossen zoals calciumoxalaatstenen bv) en moet de kat veel drinken en plassen (vers water + kattenbak veel verversen). Antibiotica zijn enkel nodig bij effectief ook een urineweginfectie, dus ik weet niet of er een urinecultuur gedaan is? En een bloedonderzoek? En een radiografie om het gruis te zien? Eigenlijk zou de dierenarts toen je maandag belde moeten gezegd hebben van breng hem binnen en we doen een urinaire katheterisatie/flush (das wel onder anesthesie wat dan ook weer minder is) maarja hij kon natuurlijk niet weten dat het al zo kritiek was. En 7 op de 10 recidiveren toch na zo’n katheterisatie. En als laatste bestaat er nog voor katten die veel hervallen de ‘perineale urethrostomie’ oftewel amputatie van de penis zodat die stenen daar niet meer blijven vastzitten maar das gelijk ook zo ingrijpend hé. Tis gewoon moeilijk in zo’n geval om in te schatten hoe ver gevorderd die obstuctie al is, zeker omdat aan winnie niet veel te zien was. Gewoonlijk ziet ge ze echt raar op hunne kattenbak zitten, moeilijk of weinig plassen, soms bloed bij plassen, huilen (pijn) en dan bij een acute obstructie ziet ge sufheid, soms braken, dehydratatie, niet meer eten.
hmm ja stof om eens aan mijn prof te vragen, wat zij zou doen en vooral wat éérst en hoe zij de dringendheid zou inschatten bij een kat die zich zo taai houdt. Ocharme winnietje. Ge moet er zekers niet mee inzitten dat ge het niet gezien hebt, tis gewoon heel moeilijk op te merken. Er sterven dan ook jammergenoeg nog veel katten aan FLUTD.

11 04 2009
Linn

@ Maxie: Superbedankt om de tijd te nemen om die hele uitleg te typen. :-) Dat komt allemaal overeen met wat ik op het net gevonden heb over FLUTD. Ik had beter direct jou om meer info gevraagd. ;-) De vorige keer dat Winnie er last van had, zagen we inderdaad dat hij de oude niet meer was maar nu was het enige wat we merkten dat hij regelmatig probeerde naar het toilet te gaan zonder dat het lukte. Omdat hij voor de rest helemaal niet ziek leek en omdat papa nog ‘vloeistof’ (zou het toch geen urine geweest zijn?) had gezien in de kattenbak die ochtend waren wij niet direct gealarmeerd eigenlijk. We waren beter toch direct met meneertje Winnie naar de dierenarts gereden. Maar ja, nu is het te laat natuurlijk. Feit is ook dat onze Winnie een buitenkat was, hij kwam nooit binnen (behalve wanneer de poetsvrouw hem in het geniep binnenliet in de wasplaats. Ik heb hen zo eens betrapt. Was wel grappig. Zowel Winnie als de poetsvrouw zager er uit als kleuters die betrapt worden bij het stout zijn). Hij had wel een kattenbak en altijd vers water in het kot maar overdag ging hij meestal gewoon in de tuin naar het toilet of dronk hij van al het water dat hij tegenkwam. :-D Door het feit dat hij altijd buiten zat, was het waarschijnlijk ook moeilijker om de symptomen te zien hé. Iig leek hij geen pijn te hebben bij het proberen naar het toilet te gaan, speelde hij nog goed de avond voor hij stierf, had hij zelfs nog veel van zijn dieetbrokskes gegeten, … Alé, ik ga ervan uit dat hij dus eigenlijk niet echt veel heeft afgezien. Tja, we hadden het waarschijnlijk kunnen vermijden maar daar is het nu te laat voor. Het heeft geen zin om er veel aan te denken. Feit is dat we hem hier al keihard missen. Van zodra we buiten kwamen was hij er. ‘s Avonds kwam hij op het muurke of de vensterbank zitten tot we hem binnendeden, ‘s Morgens zetten we de deur van zijn kot open, als papa in de tuin werkte zat Winnie altijd in de buurt, … Onze Winnie was een speciaal geval: hij vond iedereen leuk en was van niemand bang. We hebben echt veel aan hem gehad en ik denk dat hij bij ons ook niet te klagen had. Papa had zelfs een speciaal winterslaapplaatsje voor Winnie gemaakt in het kot: een ‘doos’ omgekeerd gezet, gat in gemaakt zodat Winnie binnenkon, isolatie rond de wanden en ook nog eens doeken waar hij kon op liggen. Dik als hij was, kon hij er maar net in maar hij sliep er iedere nacht en ook bij regenweer kon je hem vaak in zijn ‘doos’ vinden. Jaja, we missen hem. Daarnet zaten we nog buiten te eten en het gemis van Winnie’s gefleem aan onze benen en voeten was niet gemakkelijk. Mja, het wordt wennen maar we hadden een fijne tijd met elkaar. En nu ben ik weg voor ik nog meliger word. Nog eens bedankt voor je uitgebreide reactie.

@ Fotomart en Ysabje: Jullie zijn uiteraard ook bedankt voor jullie reacties. :-)

11 04 2009
georgina

Spijtig! Veel sterkte. Ik ben onlangs mijn 12 jarige poes verloren en was erg verdrietig. Niet alleen voor het beestje zelf dat dood is maar ook voor een periode die afgesloten werd. In die 12 jaar heb ik zoveel meegemaakt met haar als stille getuige in mijn bijzijn. Een aantal keer verhuisd, de evolutie van een relatie van pril begin met hoogtepunten en daarna veel verdriet tot aftakeling en uitdoven, kinderen. Altijd was ze er als een soort vaste waarde. Now she’s gone.

11 04 2009
Petra

‘t is erg om een goede vriend te verliezen! sterkte hé Linn!!!

11 04 2009
Evelien

Ocharme de Winnie. Vreemd wat een gewoon huisdier met je kan doen hé, maar als het al die jaren bij je is geweest, is het normaal dat het je aangrijpt. En het is waar, Winnie was thuis en das goed. Ons Leukertje is als oude kat verjaagd door onze hond en nooit meer thuis gekomen. Hoe ze aan haar eind is gekomen, hebben we nooit geweten en een deftig afscheid is er nooit gekomen. Het zal voor mij ook raar zijn als ik nog eens bij jullie ben, want ik zal verwachten hem te zien zitten op de vensterbank.

12 04 2009
elke

Of het nu een dier of een mens is, Linn, als je eraan gehecht bent, doet het altijd pijn. ‘t Beste, hoor!

12 04 2009
Zita

Sterkte!

Een vriend die negen jaar lang je leven in- en uitliep, laat onuitwisbare sporen achter.

14 04 2009
sofie

ik weet wat je doormaakt… mijn katje is ook nog niet zo lang gestorven! Ik was er helemaal kapot van :( ik heb echt heel onozel een heel week lang liggen bleiten… Veel sterkte nog xx

14 04 2009
francky

wij hebben onze vorige kater verloren toen hij 8 maanden oud was. Zijn witte bloedlichamen bleken plots verdwenen. Hulp kon niet meer baten, hij ging enorm vlug achteruit.
We hebben ondertussen een andere kater, maar nog steeds denken we aan onze overledene.

1 05 2009
elsje

Je poezenvriendje ineens moeten missen is spijtig. Een aai over je bol (of de zijne al zal dat in de praktijk moeilijk worden)

6 01 2010
Eindejaarsvragen « Binnenstebuiten

[...] het erop dat mijn meme ons zou verlaten maar dat was gelukkig vals alarm. Wel is mijn goede vriend Winnie De Poes onverwachts gestorven. Vroeger vond ik mensen die over hun kat blogden, praatten, … een [...]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

%d bloggers like this: