Japanse Wijnbes

30 07 2010

De oogsttijd van de Japanse wijnbes is weer aangebroken. Ik kan haast niet geloven dat het al een jaar geleden is dat ik deze post schreef.
De tijd vliegt, en ik blijf achter.

Oogst van de dag





Gentse Feesten 2010

28 07 2010

In tegenstelling tot de voorbije jaren, waarin mijn bezoeken aan de Gentse Feesten zich beperkten tot wat doelloos rondlopen in de Gentse binnenstad, ben ik dit jaar in het virtuele programmaboekje gedoken en bewust op zoek gegaan naar enkele boeiende activiteiten.

Woensdag 21 juli:

- Beklimming Sint-Baafskathedraal (2 euro)
- Bezoek Stadhuis (gratis)

Woensdagnamiddag hebben mijn favoriete naamgenote en ik wat rond gekuierd in het centrum van Gent. We beklommen de Sint-Baafskathedraal en genoten er van het prachtige uitzicht over Gent en omstreken. We snuisterden eens rond in het stadhuis en trotseerden ‘s avonds de regen op onze weg terug naar het station.

Donderdag 22 juli:

- Boomtown: Isbells (4 euro)
- Boomtown: John Grant (4 euro)

Reeds vóór de feesten begonnen, had ik besloten dat ik Isbells en John Grant aan het werk wou zien. Helaas vond ik niemand die mij  kon en wou vergezellen.  Ik ben dan maar in mijn eentje van de muziek van Isbells en John Grant gaan genieten. Van die laatste was ik trouwens zeer onder de indruk.

Zaterdag 23 juli:

- Documentaire: Nello & Patrasche (gratis)
- Rondleiding:  Sint-Jorisgilde (gratis)
- Boomtown: Shearwater (4 euro)

Zaterdagnamiddag bekeken we in het augustijnenklooster de documentaire Nello & Patrasche, A Dog of Flanders. Na de voorstelling haastten wij ons naar de Gouverneurswoning van het voormalig Spaans kasteel waar wij werden ondergedompeld in de geschiedenis van de Gentse Sint-Jorisgilde. Voor wij ons naar Boomtown begaven, vulden wij onze hongerige magen met ijsjes, pannekoeken en pizza. Het meer dan fijne concert van Shearwater beleefden wij vanop de eerste rij. Mijn lijstje van muziekmannen waarop ik stiekem een beetje verliefd ben, werd achteraf uitgebreid met de naam Jonathan Meiburg.

Zondag 24 juli:

- Tentoonstelling: Titia, de eerste westerse vrouw in Japan (gratis)
- Rondleiding: Augustijnenklooster Sint-Stefanus (2 euro)
- Wandeling: Van Eyck Vermist (7,5 euro)

Zondagnamiddag begaf ik mij terug naar mijn favoriete plek op de Gentse Feesten: het augustijnenklooster Sint-Stefanus. Op een boogscheut van het feestgedruis vond je daar een oase van rust. De rondleiding in het klooster was bijzonder interessant en kende haar hoogtepunt in de prachtige kloosterbibliotheek. Achteraf at ik nog een heerlijke dame blanche op het gezellige binnenplein. Veel tijd daarvoor had ik echter niet want om 16.30 werden wij verwacht aan het standbeeld van de gebroeders Van Eyck voor de wandeling Van Eyck Vermist. Rudy Pieters wist ons meer dan twee uur (!) lang te boeien met het verhaal achter de zoektocht naar het paneel van de rechtvaardige rechters. Een aanrader!

Had ik meer tijd gehad en moest ik in Gent wonen dan zou ik nog veel meer tijd op de feesten doorgebracht hebben. Ik zou genoten hebben van nog veel meer fijne concerten en boeiende rondleidingen, én ik zou mij misschien ook wel eens in het nachtelijke feestgedruis begeven hebben. Ik heb Gent de voorbije dagen alweer iets beter leren kennen en daar ben ik bijzonder blij om. Op naar volgend jaar!





Let Me Finish This Song!

19 07 2010

Owen Pallett op het Hillside Festival 2009, © Sean Richardson

Toen ik vandaag eens wou checken of ik online een verslag kon vinden van het optreden van Owen Pallett op het Dour Festival ontdekte ik dat de Canadees begin juli had afgezegd en werd vervangen door Memoryhouse. Jammer, al was Memoryhouse volgens mij wel een fijne vervanger.

Owen Pallett, die tot vorig jaar opereerde onder de naam Final Fantasy, is een klassiek geschoolde componist, violist en zanger. Zijn muziek bevindt zich op de grens tussen pop en klassiek. Op zijn meest recente album Heartland liet hij zich begeleiden door een symfonisch orkest maar op het podium staat hij er meestal alleen voor. Het is werkelijk ongelofelijk hoe hij met alleen zijn stem, zijn viool, een keyboard en enkele loop-pedalen zijn nummers even magisch kan laten klinken als op plaat. Ik zag hem in maart aan het werk in de Botanique en was behoorlijk onder de indruk.

Na het concert ging ik op zoek naar beeldmateriaal van andere concerten van Owen Pallett en ik botste daarbij op een opname van een deel van zijn optreden op het Hillside Festival op 26 juli 2009. Terwijl Pallett het nummer Lewis Takes Off His Shirt speelt, begint het zo hard te regenen dat de technische crew hem komt melden dat hij het optreden moet stop zetten. Pallett staat er echter op het nummer eerst uit te spelen. De regen komt met bakken uit de hemel gevallen en het podium opgewaaid maar Pallett geeft zich gepassioneerd over aan zijn muziek en het kletsnatte publiek gaat volledig uit zijn dak. Kippenvel gegarandeerd bij het zien van onderstaand filmpje!

Momenteel kan je de nieuwe EP Lewis Takes Off His Shirt gratis downloaden op de website van het Domino Label. Op deze EP vind je naast de albumversie van Lewis Takes off His Shirt  maar liefst zes remixen van het nummer door o.a Dan Deacon en Benoît Pioulard. [UPDATE: te laat! Het is betalen vanaf nu]

Nog meer fijn luister- en kijkmateriaal:

Duyster: interview en sessie Owen Pallett
La Blogotheque: Take away show Owen Pallett
Owen Pallett covert Mariah Carey (Zalig!)





I ♥ my Junk Food

15 07 2010

Vorige zomer maakte ik voor het eerst kennis met de T-shirts van Junk Food. . Hun T-shirts worden gekenmerkt door prints van retro en hedendaagse pop iconen: stripfiguren, superhelden, meneertjes en mevrouwtjes, rockgroepen en noem maar op.  Naast originele prints hebben de T-shirts een ideale pasvorm en worden ze gemaakt uit heerlijk zachte stoffen. Junk Food Clothing werd in 1998 opgericht door Natalie Grof en Blaine Halvorson. In Amerika is het merk enorm populair. Ook bekende mensen als Britney Spears, Tommy Lee, Paris Hilton, Ray LaMontagne en Holly Madison werden er reeds in een T-shirt van Junk Food gespot. Dat de vrouwen uit dit lijstje nu niet bepaald mijn persoonlijke stijliconen zijn is uiteraard slechts een detail. Ik ben in ieder geval een grote fan van mijn Junk Food T-shirts. Het enige minpunt is dat het merk bij ons in België moeilijk tot niet verkrijgbaar is. Vorig jaar vond je  regelmatig T-shirts van Junk Food bij Urban Outfitters in Antwerpen maar meestal moet je in allerlei webwenkels gaan rondsnuisteren. Via de online shop van Junk Food Clothing zelf kan je helaas geen T-shirts bestellen buiten Amerika.

P1050059 (2) P1050026 P1040957 (2)

Ikzelf heb vijf  Junk Food T-shirts in mijn bezit. De drie bovenstaande exemplaren kocht ik vorig jaar in Urban Outfitters. Het was trouwens via hun website dat ik voor het eerst kennis maakte met Junk Food. Ik had mijn zinnen gezet op de T-shirts van The Beatles en The Rolling Stones omwille van respectievelijk de print en de vintage look. Het Rio de Carnival-exemplaar kocht ik omdat het afgeprijsd was. Verder kocht ik vorig jaar ook nog twee T-shirts via  eBay. De rozerode Coca-Cola T-shirt zit ondertussen wel al bijna een volledig jaar in de diepvries wegens een accident met wat kauwgom. Ik moet dringend werk maken van het verwijderen van die plakboel of die T-shirt bevindt zich binnen tien jaar nog in diepgevroren toestand. Mijn laatste aanschaf en momenteel mijn persoonlijke favoriet is mijn felgele Tony The Tiger T-shirt. Ik ben dan ook een grote fan van Tony The Tiger en zijn frosted flakes. Er zijn nog heel wat andere Junk Food T-shirts die niet zouden misstaan in mijn kast maar voorlopig hou ik het bij de vijf die ik reeds heb. Dat lijkt mij ruim voldoende voor iemand die ook nog eens iets anders wil dragen dan een Junk Food.

http://www.junkfoodclothing.com/








Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.