Regen

16 08 2010

Tonari No Totoro

  • Een peuter die zich verwondert over de regendruppels op het vensterglas.
  • Een fietswiel dat nog net een slak weet te ontwijken.
  • Een regenbroek die met een riem moet omhooggehouden worden omdat je er wel drie keer in past.
  • Een meisje dat pronkt met haar paraplu van Barbie.
  • Een jongetje dat pronkt met zijn paraplu van Cars.
  • Een hond en zijn baasje die beiden genieten van een deugddoende wandeling.
  • Een deurbel die het begeeft net nu de mensen zo snel mogelijk binnen willen zijn.
  • Broeken die eruit zien alsof hun ‘behoeftige’ eigenaars het toilet niet tijdig konden bereiken.
  • Een kleuter die met zijn laarsjes in de plassen stampt.
  • Een garage vol met kledingstukken die hangen te drogen.
  • Een te grote groep mensen die een drankje nuttigt onder een te klein afdak.
  • Sam Amidon die het beste van zichzelf geeft terwijl de regen tegen de ramen van de Gentse Sint-Antoniuskerk klettert.
  • Het geluid van de regen op je dakvensters terwijl je de slaap probeert te vatten.

Wanneer de gigantische hoeveelheid water die uit de hemel valt voor geen al te grote problemen zorgt kan zo’n regendag best wel eens charmant zijn. :-)





Miauw (2)

14 08 2010

'Rostie' op 9 juli 2010

Ik wou al een hele tijd een nieuw stukje schrijven over de kleine snoodaard waarover ik in maart iets schreef. Ik wou schrijven dat ‘Rostie’ nog steeds een bijzonder bang beestje was maar dat we ondertussen toch een beetje maatjes waren geworden. Dat ik veel geduld had moeten hebben maar dat ik er in geslaagd was om hem uit mijn hand te laten eten en dat ik  hem ook al kon strelen terwijl hij aan het eten was. Dat hij altijd bij ons kwam zitten – weliswaar op een veilige afstand – als wij buiten zaten. Dat ik tijdens de warme zomeravonden in juli soms meer dan een half uur met hem op het terras zat. Dat ik dan nadacht over vanalles en nog wat, dat hij dan met zijn rug langs mijn benen kwam strijken en zich verwonderde over al de nachtinsekten die in zijn buurt kwamen. En dat dat zo’n fijne momenten waren die avonden op het terras.

Sinds woensdagavond gedroeg ‘Rostie’ zich echter vreemd. Hij was niet meer geïnteresseerd in zijn kattenbrokjes en meestal hadden we zelfs geen idee van waar hij ergens zat. Ik was ervan overtuigd dat hij ergens lag te sterven en was dan ook enigszins opgelucht toen ik hem gisterenmiddag tussen wat planten zag liggen. We wilden hem pakken om met hem naar de dierenarts te gaan maar dat bleek geen evidentie te zijn. Tegen ‘s avonds was mijn vader daar met heel veel moeite dan toch in geslaagd. Vijf minuten nadat ik thuis was van het werk kwamen mijn ouders terug van de dierenarts. Met – helaas – een dode kat bij zich. Zoals ik vermoedde had het beestje last van blaasgruis. De dierenarts was er nog in geslaagd ‘Rostie’ zijn blaas en plasbuis leeg te maken maar uiteindelijk is hij van uitputting gestorven. Jammer dat hij mensen slechts vanop een afstand toeliet want anders waren wij er al veel eerder in geslaagd om met hem naar de dierenarts te gaan en dan zou hij op dit moment op dieet staan en ergens liggen luieren in de tuin. Helaas is mijn maatje er niet meer maar kan ik mij toch troosten met de idee dat hij de voorbije maanden bij ons toch een beetje een thuis gevonden had. En gelukkig had ik in juli nog enkele foto’s van hem getrokken. :-)

'Rostie' op 10 juli 2010








Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.