Dolle pret

16 11 2010

Maandag is mijn vrije dag. Meestal vliegt die dag echter voorbij zonder dat ik ook maar iets leuks gedaan heb. Vandaag besloot ik daar anders over. Ik trommelde mijn naamgenoot op en wij begaven ons naar het plaatselijke recreatiedomein. We hebben er niet meer dan een uur rondgelopen maar dat was ruim voldoende om mijn batterijen weer op te laden. Met mijn naamgenoot is het altijd dolle pret. Ik heb in dat uurtje meer gelachen dan in de voorbije zeven dagen samen. Ik kan alleen maar hopen dat u allen een even fijne naamgenoot heeft als ikzelf.

Het water stond hoog en de zon stond laag.

Oude schoenen? Check! Versleten jeans? Check! Benen in gekke positie? Check!

Moddervoeten.

Komde gij nog? De glijbaan gleed niet zo goed.

Verboden voor kinderen boven 6 jaar. Een decennium of twee te oud. Jammer.





Citaten (1)

9 11 2010

Wanneer ik een roman aan het lezen ben gebeurt het wel eens dat ik op een of meerdere zinnen bots die mij om een of andere reden opvallen en aanspreken. Als ik op zo’n moment mijn agenda of mijn laptop binnen handbereik heb, neem ik even de tijd om die zinnen over te schrijven. Ik vind het leuk om die passages te bewaren zodat ik ze later gemakkelijk kan terugvinden en herlezen. Een greep uit de citaten die ik de voorbije maanden neerpende:

Waar ik vannacht over heb liggen nadenken: het is een wijdverbreid misverstand te denken dat familieleden kennissen zijn die je niet zelf gekozen hebt. De bewering is op zich niet onwaar, maar de implicatie dat je kennissen die geen familie zijn dus wel gekozen hebt, is onzin. Kennissen, vrienden, kies je niet: kennissen kom je tegen door louter onvoorspelbare gebeurtenissen en beslissingen. Dat vrienden vrienden blijven, heeft ook niets te maken met kiezen, maar met eenkennigheid, gewenning, berusting en lafheid. Vrienden zijn familieleden zonder bloedverwantschap.

Uit: Giph [Ronald Giphart]

Mijn moeder heeft me opgevoed tot een heel goede leugenaarster. Zodat ik zelfs mijn eigen leugens geloof. Soms is dat zeer onderhoudend. Soms ook verwarrend, zoals in dit geval.

Uit: Vochtige Streken [Charlotte Roche]

De regen sijpelde langs het glas, veranderde af en toe van richting en vormde lukraak beekjes. Het was haast onzichtbare, willekeurige kunst, dat naar beneden lopende water, die schijnbare doelloosheid, waarin toch een regelmaat verborgen lag die een vage logica leek te bezitten.

Uit: De Grens [Riikka Pulkkinen]

Eva vroeg zich af of het waar was dat je op de trein alles veel langer kon zien als je tegen de richting in ging zitten. Op het eerste gezicht leek het vanzelfsprekend. Je kon de dingen ongetwijfeld veel langer blijven zien nadat ze voorbij waren. Maar anderzijds kon je natuurlijk nooit zien wat nog moest komen, en zo leek het alsof je nooit ergens heen ging, maar altijd alleen maar terugkeerde.

Uit: Littekens [Patricia De Martelaere]

Als je de stiltes die vallen in zo’n uur therapie zou optellen, zou je verbaasd zijn hoe duur zwijgen kan zijn.

Uit: Kamermuziek [Paul Mennes]

Raúl was mijn vriend omdat we wat dat betreft erg op elkaar leken. Wij leden aan het leven. Ik hou van zulke mensen; als die zich amuseren, dan is het ook echt feest.

Uit: Vier Vrienden [David Trueba]

Normaal zou ik steeds banger zijn geworden als ik naar school liep omdat ik dat nog nooit had gedaan. Maar ik was bang op twee verschillende manieren. En één manier was dat ik bang was om ver weg te zijn van een plek die ik kende, en de andere manier was dat ik bang was om in de buurt te zijn van waar vader woonde, en ze waren omgekeerd evenredig aan elkaar, zodat de totale angst constant bleef naarmate ik verder van huis kwam en verder van vader.

Uit: Het Wonderbaarlijke Voorval met de Hond in de Nacht [Mark Haddon]





Ikenaga Yasunari

1 11 2010

Ikenaga Yasunari is een Japanse schilder die in zijn werken voornamelijk hedendaagse Japanse vrouwen afbeeldt. Deze jonge vrouwen lijken steeds in gedachten verzonken te zijn. Zijn werk doet mij een beetje denken aan dat van de Chinees Hao Shiming. Beide mannen schilderen  hedendaagse jonge vrouwen maar hanteren traditionele oosterse technieken waardoor hun werk iets tijdloos krijgt. Het kleurgebruik, voornamelijk aardetinten, is ook heel opvallend. En hoewel ik over het algemeen een voorkeur heb voor iets fellere kleuren weet ik hun werk bijzonder goed te smaken. Het meest linkse schilderij van de rij thumbnails siert overigens al enkele maanden mijn bureaublad. Het is maar dat u het weet. ;-)








Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.