Funny Little Frog(s)

© Yuka Yamaguchi

Er gaat tegenwoordig geen dag voorbij dat ik niet oog in oog sta met een kikker. Blijkbaar is onze tuin een belangrijk kruispunt in het kikkerverkeer. Zo worden er de laatste dagen regelmatig kleine kikkers gespot tussen onze aardbeiplantjes. Sommige van die beestjes zijn niet veel groter dan één op twee centimeter. Schattig om te zien.

Eergisteren – een dik uur voor de regenbuien hun aanvang namen – sprong er een volwassen kikker tegen mijn been. Ik was onderweg van de tafel (bbq, mjammie) naar de achterdeur om een flesje Cola te halen toen ik ineens vanuit mijn ooghoeken een groen beest recht op mijn been zag afkomen. Ik verschoot mij een ongeluk en een angstkreet(je) kon ik niet onderdrukken. Meneer was duidelijk even hard verschoten van mij als ik van hem en sprong aldus snel naar veiliger oorden.
Toen het een uurtje later keihard begon te regen en ik – gewapend met een paar laarzen, een fototoestel en een gigantische paraplu – de tuin introk, kwam ik dan weer geen enkel springend beest tegen. De kikkers in onze tuin verkiezen duidelijk de zon boven de regen. Ik kan hen geen ongelijk geven.

Deze avond ontdekte mijn vader zelfs een kikker in het kot. Hij heeft het beestje, na enkele mislukte pogingen, kunnen vangen en buitenzetten. Anders was het misschien tussen al de rommel ergens vastgeraakt en een stille dood gestorven.
Dolle avonturen beleven we met die dieren. Nu ja, dol is misschien ietwat overdreven maar om saaie zomerdagen als de mijne ietwat boeiender te maken heb je dan ook niet veel meer nodig dan enkele kikkers.

Kalme Chaos

© Hao Shiming

Ik steven af op één van de grootste mislukkingen uit mijn leven.

Logischerwijs zou er hier dan ook grote paniek moeten heersen.

Maar neen, ik ben kalm, ijzig kalm, apathisch bijna.

En dat baart mij grote zorgen.

Tea Time

© Kate Wilson

Meer van Kate:

Blog
Etsy
Flickr
Portfolio

Lost and Found

© STUDIOaka

Wanneer een kleine jongen de voordeur opent nadat hij de bel hoorde rinkelen, staat hij oog in oog met een pinguïn. De jongen vermoedt dat het beestje verdwaald is want het ziet er heel ongelukkig uit en achtervolgt hem overal. Nadat hij te weten komt dat pinguïns op de Zuidpool leven, besluit de jongen het beest terug naar daar te brengen…

Bovenstaande tekst is de korte inhoud van een, naar het schijnt, ontroerend beeldverhaal van de Ierse auteur en illustrator Oliver Jeffers. In het Nederlands werd het boek uitgebracht onder de titel Laat me niet alleen. Ik had eerlijk gezegd nog nooit  van het boek gehoord toen ik in december vorig jaar via Drawn! enkele ’stills’ te zien kreeg van de animatiefilm die STUDIOaka op basis van het verhaal van Jeffers gemaakt heeft. Ik was echter meteen verkocht door de prachtige afbeeldingen die ik te zien kreeg. Kort daarna verscheen er ook een trailer voor de film. Die wist mij zodanig te overtuigen dat ik besloot dat ik de film zo snel mogelijk wou te zien krijgen. Terwijl de Britten Lost and Found reeds op televisie konden bekijken op kerstavond vorig jaar konden wij niets anders dan wachten op de dvd-release.

Sinds eind april is die dvd eindelijk beschikbaar en geïnteresseerden kunnen hem hier online bestellen. In tegenstelling tot wat u nu denkt ben ik zelf nog niet in het bezit van deze 25 minuten durende animatiefilm. Via Paypal kan je blijkbaar niet betalen op Amazon en aan kredietkaartgewijs betalen doe ik voorlopig nog niet mee. Ik kan jullie dus niet vertellen of de aankoop de moeite waard is maar de recensies en de trailer zijn alvast veelbelovend. Moest je toevallig of niet toevallig eigenaar zijn of worden van een schijfje met daarop Lost and Found, dan wil ik altijd wel eens langskomen om de film te bekijken. Ah ja.

Stella Im Hultberg

Was ik maar even creatief, talentvol en artistiek aangelegd als de dames en heren van wie ik hier af en toe iets moois plaats. Ik geniet enorm van die mensen hun werk maar zelf had ik reeds in de middelbare school een grondige hekel aan het vak plastische opvoeding. Dat zegt genoeg denk ik dan. Het ziet er dus niet naar uit dat ik hier ooit eigen creaties zal kunnen tonen. Helaas pindakaas. Alé hup, vandaag presenteer ik jullie enkele juweeltjes van de in Zuid-Korea geboren, maar in Brooklyn wonende Stella Im Hultberg.  Ik ben alvast een fan. Voor meer en recenter werk moet u op bovenstaande link of op één van de onderstaande afbeeldingen klikken. U zal het u niet beklagen en Stella en ikzelve zullen u eeuwig dankbaar zijn.

Bruised (2007)

Like Noah's Dove (2006)

In Bloom (2006)

Never Mind (2006)

Easter Lady

Source

Music Maestro!

“Without music, life is a journey through a desert”, schreef of zei Pat Conroy en ik kan hem geen ongelijk geven. Vandaag bied ik jullie dertien fijne nummers aan, en dat gewoon omdat ik daar zin in heb. Juij! Eerlijkheidshalve moet ik er wel bij vermelden dat je van de meeste nummers niet al te happy zal worden. Mijn excuses daarvoor. Een nummer als Magnolia van J.J. Cale maakt dan wel weer veel goed, vind ik. Alé hup, beluisteren die handel!

(Ik maak mij geen illusies hoor. Als elk nummer door minstens één iemand besluisterd wordt dan zal dat denk ik al een gigantisch succes zijn. ;-))

© Seonna Hong

1. Brian Eno – By This River [Listen] [Lyrics]
2. The Underwolves – Shaken [Listen] [Lyrics]
3. Caetano Veloso – Cucurrucucú Paloma [Listen] [Lyrics]
4. Lambchop – Is A Woman [Listen] [Lyrics]
5. Chicane – No Ordinary Morning [Listen] [Lyrics]
6. Bonnie ‘Prince’ Billy – I See A Darkness [Listen] [Lyrics]
7. Thomas Dybdahl – Cecilia [Listen] [Lyrics]
8. Patrick Watson – The Great Escape [Listen] [Lyrics]
9. Aimee Mann – Wise Up [Listen] [Lyrics]
10. Smog – Cold Blooded Old Times [Listen] [Lyrics]
11. Léo Ferré – Avec Le Temps [Listen] [Lyrics]
12. Nouvelle Vague – In A Manner Of Speaking [Listen] [Lyrics]
13. J.J. Cale – Magnolia [Listen] [Lyrics]

Auguste Rodin

Femme nue assise en tailleur (ca. 1900)

Hoewel ik Parijs reeds meermaals bezocht had, was het vorige week dinsdag de eerste keer dat ik in het Musée Rodin kwam. Aan de lange rij wachtenden te zien waren wij  niet de enigen die op de voorlaatste dag van 2008 het Musée Rodin nog wilden meepikken. Dankzij onze Paris Museum Pass moesten wij echter niet in de koude staan aanschuiven en mochten wij direct naar binnen. Hoera! Zo’n museumkaart is echt een gerief in huis, dolle pret! Het museum zelf was de moeite waard; die Rodin heeft enkele prachtige beeldhouwwerken gemaakt. In de winkel van het museum werd ik uiteindelijk ook nog eens hals over kop verliefd op een postkaartje met daarop een mooie tekening, gemaakt door Rodin…

(De postkaart ziet er in het echt trouwens stukken beter uit dan op de scan hiernaast. Het is maar dat je het weet. Kuch.)

Groenten- en fruitmeisje

Zowat de helft van de studenten hoger onderwijs klust bij tijdens het academiejaar. Je kon het vorige week nog in de krant lezen. Wel, met een beetje geluk behoor ook ik voortaan tot die groep studenten. Ik was al enkele weken op zoek naar een vaste studentenjob voor tijdens het academiejaar maar om een of andere reden vond ik niet echt iets. Eventjes zag het er naar uit dat ik wat centjes zou kunnen bijverdienen in de plaatselijke Movie MAX maar helaas kwam er een kaper op de kust. Een studente van een nabijgelegen middelbare school was nog op zoek naar een stageplaats en vond die in de Movie Max. De nood aan een extra werkkracht in de videotheek verdween en ik zag de studentenjob van mijn dromen aan mijn neus voorbijgaan. Sniksnok.

Toen ik vorige week vrijdagavond naar de bibliotheek ging, viel mijn oog onderweg op een blad aan het raam van de plaatselijke supermarkt. ‘Jobstudenten gezocht voor weekendwerk’, stond er te lezen.  Zaterdagmiddag belde ik naar de winkel en wist de bazin mij te vertellen dat ik dinsdag eens mocht langskomen. Aldus begaf ik mij gisterenmiddag naar de supermarkt. Een half uur later stond ik terug buiten met in mijn agenda de uren van mijn opleiding en mijn eerste werkdag. Vrijdagnamiddag mag ik twee uurtjes gaan oefenen en zaterdagnamiddag word ik al terug verwacht. Wat ik precies moet doen? Wel, vrijdag en zaterdag word ik gebombardeerd tot groenten- en fruitmeisje. Ik hoop dat ik dat daar wat goed ga doen en dat ze mij ook na dit weekend nog terug willen zien. Spannend.

© Art & Ghosts

Schulp

Vrijdag besloot ik nog eens uit mijn schulp te kruipen. Niet dat het in die schulp van mij zo slecht is hoor, integendeel zelfs, ik ken geen plaats waar het fijner vertoeven is. Maar ja, daar zo hele dagen zitten, dat wordt op den duur ook maar saai, nietwaar? Vrijdag trok ik aldus nog eens de wijde wereld in. Het werd een bewogen dag. Zo eentje waarop één verkeerd woord te horen of te lezen krijgen, gênante vertoningen tot gevolg kan hebben. Voor zover ik dat zelf kan inschatten, heb ik die beschamende vertoningen tot een minimum kunnen beperken. Iets zegt mij echter dat er nog heel wat bewogen dagen in aantocht zijn. Het wordt dus nog een spannende tijd. Zucht.

NP: Moby – Why Does My Heart Feel So Bad?
http://www.seonnahong.com/

Irma Gruenholz

Irma Gruenholz maakt illustraties uit klei. Op haar website kan je haar creaties bewonderen. Allen daarheen!

[via]

Hao Shiming

Toen ik in de Straatsburgse Librairie Kléber de in het Frans vertaalde Murakami’s stond te bestuderen, viel mijn oog ineens op een roman van een andere Japanse auteur. Daar stond zowaar een boek met op de kaft een detail van een schilderij van één van mijn favoriete Chinese schilders, Hao Shiming. Als liefhebber van het werk van Hao Shiming, de Franse taal en China en Japan kon ik natuurlijk niet anders dan mijn centjes bovenhalen om het werkje aan te schaffen.

Het boekje ligt hier ondertussen al enkele dagen mooi te wezen maar nu ik  sinds gisterenavond terug gestart ben met een avondcursus Frans, is het misschien wel een goed idee om het ook eens te gaan lezen. Ik hoop alvast dat het geen al te moeilijk Frans is want voor zover ik weet bestaat er geen Nederlandse vertaling van Le Chaudron. Als ik er echt geen jota van begrijp kan ik natuurlijk ook nog altijd vals spelen en gewoon de verfilming bekijken. Hihi.

(Het volledige schilderij kan je hier bekijken.)

Seonna Hong

Doe mij maar een portie Seonna Hong vandaag…

I Am Not Permanent (2007)

Raphael Kirchner

© Raphael Kirchner (1876-1917)

(bron)

Krtek

Kennen jullie Krtek? In postkaartland zijn kaarten van dit schattige molletje vrij gegeerd. Nieuwsgierig als ik ben, heb ik wat meer informatie opgezocht over de identiteit van het beestje. Krtek blijkt de hoofdrolspeler te zijn in een vijftigtal korte Tsjechische animatiefilms. Zijn geestelijke vader, Zdeněk Miler, schonk hem het leven in het midden van de jaren vijftig van de vorige eeuw. Samen met zijn vriendjes beleeft Krtek (mol in het Tsjechisch) allerlei spannende avonturen. Het eerste filmpje van Krtek was Tsjechisch gesproken maar omdat Miler wou dat zijn filmpjes over de hele wereld verstaanbaar waren, herleidde hij de gesproken taal in de volgende filmpjes tot slechts enkele universeel herkenbare kreetjes die de gevoelens van het molletje moesten weergeven. De animatiefilmpjes werden een gigantisch succes in heel wat Oost-Europese landen, Duitsland, Oostenrijk en China. Ondertussen zouden de avonturen van het molletje en zijn vriendjes al in meer dan 80 landen vertoond zijn. Ik kan mij niet herinneren dat ik Krtek ooit op de Vlaamse televisie gezien heb. Jullie?

Bij deze post kan een filmpje natuurlijk niet ontbreken. Neem je kinderen op de schoot en geniet samen van de avonturen van Krtek In De Zoo. Ook als je geen kinderen hebt zijn de filmpjes de moeite waard. Ik ben in ieder geval een fan. :)