Twee weken

23 04 2010
  • Vandaag is het twee weken geleden dat meme stierf. Als ik terugdenk aan die bewuste avond lijkt het echter al veel langer geleden. Vreemd.
  • De kaart die we voor haar negentigste verjaardag gaven werd samen met haar begraven. Al onze veertig namen stonden erop. Zouden mensen eigenlijk regelmatig iets meegeven in het graf van hun overleden dierbaren?
  • Mijn drie ‘beste’ vriendinnen deden elk de moeite om naar de begrafenis te komen. Ik vond dat bijzonder lief van hen en prijs mij gelukkig met zo’n schatten van vriendinnen.
  • De twaalfjarige Olivier kon maar niet begrijpen dat ik naar hem glimlachte op de begrafenis. Op de begrafenis van je oma hoor je immers enkel te wenen.
  • Ik zie die jongen en zijn zus eigenlijk wel graag. Ik denk dat ze nog niet half beseffen hoezeer ik hun aanwezigheid apprecieerde.
  • Ik vind zo’n koffietafel of rouwmaaltijd eigenlijk maar een vreemd iets. Het lijkt wel een feestmaaltijd waarbij het feestvarken wegens overmacht helaas niet aanwezig kan zijn. Als domper op de feestvreugde kan dat wel tellen.
  • Naast kerstavond en oudejaarsavond voeg ik nu ook rouwmaaltijden toe aan mijn lijstje van gelegenheden waarbij kroketjes worden gegeten.
  • Aan het handschrift op een envelop kan je reeds zien of het rouwkaartje van een hoogbejaard iemand afkomstig is of niet.
  • Bij één zo’n kaartje zat zelfs een briefje waarop de schrijfster meldde dat zij jammer genoeg niet aanwezig kon zijn op de begravenis omdat ze het flebyt heeft in haar been. Om toch zeker een bidprentje te krijgen zat er zelfs nog een postzegel in de envelop.
  • Op mijn oude slaapkamer staat een doos met wat gerief van meme. Bovenop die doos ligt haar Druivelaar-scheurkalender. Na 9 april werd er geen enkel blaadje meer afgescheurd. Alsof de tijd sindsdien stilstaat.
  • Meme haar televisiekast staat momenteel in ons groot kot. Telkens wanneer ik thuiskom van het werk en mijn fiets wil wegzetten valt mijn blik op die kast. Ik moet dan altijd denken aan tien jaar geleden toen meme nog heupwiegend voor haar televisie (en in haar eigen huis) stond mee te neuriën op een nummer van K3.
  • Mama moest gisteren nog eens in het bejaardentehuis zijn en zag dat er twee plantjes voor het raam van meme haar kamer stonden. Ik vraag mij af of de mevrouw of meneer die er nu woont zich er al een beetje thuis voelt. Ik hoop van wel…




Niet Eerlijk

12 04 2008

Sint-Corneliskerk Machelen

In de bovenstaande kerk vond daarnet het huwelijk plaats tussen mijn neef en zijn vriendin vrouw. Het was een mooie viering met veel blije gezichten. Vooral het enthousiasme van de ongeveer vijftien kinderen die kwamen kijken naar de grote dag van hun juf was echt mooi om te zien.

Enkele uren daarvoor zat dezelfde kerk echter nog vol met mensen die helemaal geen reden tot vieren hebben. De begrafenis van hun zoon, vriend, neef, kennis, collega … vond er namelijk plaats.

De jongeman die begraven werd was slechts een jaar ouder dan mijn neef. Ik kende hem niet maar ik moest toch even slikken toen het prachtige Parce Que C’est Toi van Axelle Red speelde bij het binnenkomen van de bruid…








Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.