Londen

24 01 2010

In 2009 ben ik reisgewijs niet verder geraakt dan Nederland. Achteraf gezien vind ik het jammer dat ik op mijn blog geen verslagje gezet heb van mijn dagje Zeeland in augustus en mijn dagje Rotterdam in december. Het kan heerlijk zijn om in het archief van je blog te duiken en enkele leuke momenten te herbeleven. Om deze reden puzzel ik – een week na de feiten en op een veel te laat uur voor iemand die morgen moet werken – een verslagje van mijn weekendje Londen in elkaar. Aha!

Vorige week zaterdag, rond 7 uur, nam ik samen met drie vriendinnen de Eurostar naar London en de dag erna stonden wij om 15 uur al weer in Brussel. In de tussentijd bezochten wij de hoofdstad van het Verenigd Koninkrijk. Enkele beschouwingen:

  • In Londen spreekt men Engels. Engels is geen Frans en dat is meteen de reden waarom ik over onze trip naar Londen aanvankelijk minder enthousiast was dan over ons uitje naar Parijs vorige winter. Ondanks die taalkwestie viel Londen bijzonder goed mee. Zó goed zelfs dat ik beslist heb om ooit nog een derde keer te komen.
  • Mijn compagnons en ik vinden het – achteraf bekeken – ietwat vreemd en ook een heel klein beetje verontrustend dat ik zowel in Brussel als in Londen probleemloos door de veiligheidscontrole geraakt ben voor het opstappen in de Eurostar. In mijn bagage zat namelijk een niet onscherp keukenmes met een lemmet van 110 mm. Volgens deze webpagina is een mes – ook een huishoudmes – met een lemmet van meer dan 75 mm een verboden voorwerp. Moeten wij ons nu vragen stellen bij de efficiëntie van de veiligheidsprocedures van Eurostar?
  • Het hotel waarin wij onze nacht doorbrachten beschikte over een vrij mooie en ruime lobby. De renovatie van die lobby moet behoorlijk prijzig geweest zijn want aan de staat van de gangen en de kamers te zien was er geen geld meer overgebleven om ook die een opknapbeurt te geven. Het moet gezegd zijn dat er niets aan te merken was op de properheid van het beddengoed maar het ware bijvoorbeeld wel fijn geweest hadden wij naar het toilet kunnen gaan zonder met één hand de deur te moeten tegenhouden. De schuifdeur bevond zich overduidelijk liever in open dan gesloten toestand. Overigens was ons verblijf gelukkiglijk van korte duur en hadden wij bijzonder weinig bagage bij. Ik zou echt niet weten waar wij in dat kamertje een reistas of reiskoffer hadden kunnen achterlaten.
  • Tijdens onze lange maar toch veel te korte dag zagen wij St. Paul’s Cathedral, de London Eye, Westminster Abbey, de Tower Bridge, de Houses of Parliament, … en bezochten wij de National Gallery, Shakespeare’s Globe Theatre en Harrods. Ons avondeten nuttigden wij in een restaurantje in Covent Garden, waarna wij onze dag afsloten met een doldwaze rit in de metro. Afgeschafte metrohaltes en het niet snel genoeg vinden van eensgezindheid over een alternatieve reisroute naar het hotel, zijn waarlijk een zegen voor uw gemoedstoestand. Toen we uiteindelijk  ons hotel binnenstapten zat ik nog steeds met de slappe lach. Dolle pret was dat.
  • Zelf keek ik het meest uit naar ons bezoekje aan de National Gallery. Aangezien wij er een blitzbezoek van wilden maken, had ik onze museumtocht een beetje voorbereid. We beschikten elk over een veertiental pagina’s tellend bundeltje met daarin wat uitleg over de voor ons meest interessante schilderijen in het museum. Als ervaren National Gallery-gangers laveerden wij tussen de verschillende zalen en vergaapten wij ons aan enkele prachtige schilderijen. Na een kleine twee uur hadden we gezien wat we wilden zien en konden wij in een nabijgelegen etablissement onze hongerige magen van overheerlijke Pollo Pesto voorzien.
  • In de late namiddag bezochten wij Shakespeare’s Globe Theatre. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het Globe Theatre niet zou bezocht hebben mocht die ene reisgenote dat niet per se willen zien hebben. Het bezoek oversteeg echter al mijn verwachtingen en dat lag voor een groot deel aan de bijzonder entertainende gids.  Die jongedame haar passie voor Shakespeare en zijn theater werkten aanstekelijk. Een aanrader!
  • In de vroege avond bezochten we  Harrods. Lang zijn wij daar echter niet gebleven want we waren doodmoe, er was veel te veel volk en ondanks de grondplannetjes en het behulpzaam personeel konden wij de zalen die we wilden zien niet altijd even goed vinden. Harrods is één grote doolhof!
  • Na ons avondeten in Covent Garden – waar wij met grote ogen de uitgaansoutfits van de lokale bevolking bestudeerden – en onze helse rit met de metro keerden wij terug naar het hotel, alwaar wij zo’n dertigtal minuten na middernacht ons – zonder veel tegenstribbelen –  aan de slaap overgaven.
  • Op zondagochtend begaven wij ons naar de kelderverdieping van het hotel om een typisch English Breakfast te verorberen. Dit ontbijt werd ons op tsaristische wijze (of zoiets) voorgeschoteld door een Oost-Europese jongedame die duidelijk niet wist dat een glimlach wonderen kan doen. Mijn tafelgenoten en ik besloten echter dat het meisje het geenszins slecht bedoelde en nadat wij nog even stil stonden bij het verhaal achter deze jongedame haar aanwezigheid in deze ontbijtkamer, peuzelden wij ons ontbijt op. Behalve de bonen in tomatensaus speelde ik dat alles overigens vrij gemakkelijk naar binnen en dat is opmerkelijk als u weet dat ik normaal gezien bitter weinig eet in de ochtend.
  • Aangezien wij op zondag rond de middag al onze trein moesten halen, hebben wij niet meer gedaan dan de buurt rond het hotel wat verkend. Tijdens de terugrit heb ik heerlijk geslapen en gedroomd van onze bijzonder geslaagde trip naar Londen.

Enkele kiekjes om af te sluiten:

Onze dagkaart voor de metro (£5,60) kwam goed van pas

Uiteraard regende het in Londen

Westminster Abbey

De blauwe paraplu en Sofie

Big Ben in volle ornaat

Zeemeermin

National Gallery

National Gallery vuilnisemmer

St. Paul's Cathedral vanop Millennium Bridge

De River Thames vanop Millennium Bridge

Overheerlijke maar te kleine Pollo Pesto

Shakespeare's Globe Theatre

Zelfportret met spiegel








Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.