Pakje in de brievenbus

18 08 2008

Toen ik deze namiddag thuiskwam en de brievenbus opende, vond ik er een dikke bruine enveloppe met daarop enkele Taiwanese postzegels en mijn naam en adres. Ik herkende meteen het nette handschrift van Shui, een Taiwanees meisje waarmee ik reeds een paar keer postkaarten uitwisselde. De enveloppe in de brievenbus was echter te dik om postkaarten te bevatten en ik verwachtte ook helemaal geen post van Shui. Bovendien hoorde ik rammelende geluiden toen ik de omslag uit de brievenbus haalde. Neen, dat waren zeker geen postkaarten. Hmm, wat dan wel? Mijn ogen begonnen te glinsteren. De vorm van het pakje deed mij namelijk heel hard denken aan datgene wat ik enkele uren daarvoor nog tevergeefs had gezocht in de Sun Wah in Gent. Zou het? Ja, het kon bijna niet anders. Voorzichtig opende ik de enveloppe. jaaaa! Mijn mondhoeken bereikten hoogtes die ze vandaag in de verste verte nog niet bereikt hadden. In mijn handen had ik een blik met snoepjes. Niet zomaar het eerste het beste blik snoepjes, neen, een blik met Japanse Sakuma Drops. Dat zijn heerlijke fruitsnoepjes die reeds sinds 1908 bestaan en die wereldbekend werden door de film Grave of the Fireflies. In deze hartverscheurende oorlogsfilm is namelijk een belangrijke rol weggelegd voor zo’n blik Sakuma Drops. Het blik dat mij toegestuurd werd, is trouwens versierd met een afbeelding van de kleine Setsuko, een van de hoofdrolspeelsters in de film (foto van de voor- en achterzijde van zo’n blik).





Beijing Welcomes You

9 08 2008

Een verzameling postkaarten zonder een kaart van de Olympische Zomerspelen 2008? Neen, dat kan niet. Dat moet ook Xiaohao gedacht hebben toen ze in september vorig jaar deze kaart op de bus deed:

Het zijn zalige tijden voor China-liefhebbers. De voorbije weken en maanden moest je je televisie maar aanzetten en je kon wel ergens een documentaire over China en haar inwoners bekijken. Ik wist soms niet waar en wat eerst gekeken. Ik was zowaar bijna vergeten dat de hele China-gekte zijn oorsprong vond in de organisatie van de Olympische Spelen aldaar. Gisteren werden deze spelen officieel geopend maar de openingsceremonie heb ik helaas al gemist. Ik heb ze wel opgenomen dus ik kan ze altijd nog bekijken als ik daar zin in heb. Ook de komende dagen zal ik waarschijnlijk niet veel tijd hebben om voor de televisie te hangen. Jammer, want er zijn heel wat sporten die ik graag zie. Ach, waar is de tijd dat ik bij meme voor de televisie zat te kijken naar de spelen in Barcelona? Fijne tijd was dat…





Oogst van de week

20 06 2008

Vorige week, na mijn examen, maakte ik nog eens een heerlijke wandeling door postkaartland. Het was veel te lang geleden en ik genoot met volle teugen. Ik regelde enkele swaps en kijk, één week later heb ik al van drie mensen kaarten ontvangen. De kaarten zijn trouwens allemaal op mijn thuisadres toegekomen. Mijn postbode in Gent wordt bedankt voor de bewezen diensten, hopelijk doet de postbode in Zulte het minstens even goed.

Op de foto:

- 2 kaarten uit Swansea (Wales)

- 1 kaart uit Skopje (Macedonië)

- 1 kaart uit Mae Hong Son (Thailand)

Met dank aan Anu, Ana en Nat. :)





Haroo, The Thinking Dog

27 04 2008

Via Xiaohao, een Chinees postkaartvriendinnetje, leerde ik deze lieverd kennen. Ik was meteen verliefd. Helaas bestaan er, voor zover wij weten, nog geen postkaartjes van Haroo. Xiaohao heeft me wel al eens aangenaam verrast door enkele blaadjes briefpapier van het lieve beestje op te sturen. :)

© Barunson Co., Ltd.

Meer afbeeldingen van deze filosoferende hond uit Korea, vind je in het fotoalbum van Xiaohao.





Rotterdam: verslag in puntjes…

30 03 2008

* De dag begon slecht want zowel mijn maag als mijn darmen werkten ‘s ochtends tegen. Eventjes dacht ik eraan om thuis te blijven maar uiteindelijk ben ik – weliswaar een uur later dan gepland – toch vertrokken. En gelukkig maar, want het werd een fijne dag.

* De heenreis verliep verdacht vlot. De trein arriveerde overal op tijd. In Antwerpen moest ik een tijdje op mijn aansluiting wachten maar dat vond ik geen probleem. Ik heb de hele tijd rondgewandeld en af en toe eens een foto getrokken. Je kan wel stellen dat ik een fan ben van het nieuwe station. Ik heb mij trouwens gerealiseerd dat ik moeilijk stilstaand kan wachten op een trein. Ik heb de neiging constant te bewegen. Een neurotisch trekje!?

* Het boek dat ik meehad heb ik op de trein geen enkele keer bovengehaald. Ik heb wél een poging gedaan om mijn muziek te beluisteren maar dat draaide op één grote mislukking uit. De oortjes van mijn mp3-speler deden niets anders dan ruisen, piepen en kraken. Wat ik ook deed, het hield maar niet op. Zot werd ik ervan.

* In Rotterdam aangekomen sloot ik mij aan bij de groep die ondertussen bijna voltallig was. Na een korte voorstelling kregen we allemaal een boekje met de planning van de dag en met een stadsplan. Het meisje dat het hele gebeuren organiseerde had dat bijzonder vakkundig aangepakt.

* We hebben natuurlijk een beetje aan sightseeing gedaan (zeg je dat zo?). De kubuswoningen van Piet Blom mogen er dan wel speciaal uitzien; ik vind ze vooral onpraktisch. Ik kreeg daar trouwens een gevoel van duizeligheid. Ik vraag mij echt af welke mensen daar vrijwillig in wonen. Een ander gebouw dat we bezochten was de Laurenskerk. Daar liep zowaar een tentoonstelling met de naam Binnenstebuiten. :)

* Uiteraard hebben we ook heel veel gegeten. Als middagmaal verorberden we poffertjes in het Seth Poffertjessalon. Ik had even schrik dat mijn maag en buik weer zouden tegenwerken maar het was gelukkig vals alarm. In de namiddag maakten wij een stop in een cafeetje aan de Oude Haven. We aten er bitterballen en schreven er onze kaartjes. ‘s Avonds aten we in Brutus Beer, één van De Beren Eetcafé’s. Wist je trouwens dat er een verschil is tussen Belgische en Nederlandse mayonaise? De Nederlanders vinden onze mayonaise blijkbaar te zuur en hebben daarom een eigen, zoetere variant.

* Ik vergeet hier bijna iets te zeggen over het belangrijkste, en dat zijn natuurlijk de mensen die allemaal meewaren. We bleken uiteindelijk met 15 dames te zijn: 10 Nederlandse, 2 Russische, 1 Duitse, 1 Belgische en 1 Finse die in Nederland woont. Dat deze mensen allemaal bijzondere fijne personen zijn, bleek bijvoorbeeld uit het groot aantal dames dat voor iedereen een geschenkje meehad. Op de foto ontbreekt trouwens een zakje Hollandse drop.  Omdat ik zelf niet zo’n fan ben van die dingen heb ik het zakje thuis achtergelaten bij iemand die daar heel gelukkig om leek. :D

* Na deze fijne dag moest ik natuurlijk nog terug in België raken ook. Gelukkig had ik deze keer – tot in Roosendaal – fijn gezelschap van een andere postcrosser. Bij het opstappen in Rotterdam liep het wel eventjes mis. Zonder goed en wel te beseffen wat er precies gebeurde hoorde ik een gek lawaai en kreeg ik het gevoel dat mijn rugzak ineens openstond. Toen we neerzaten merkten we dat er drie sneden in mijn rugzak waren. Jawel, een of andere pipo had een poging gedaan om iets kostbaars uit mijn rugzak te verwijderen. Een poging ja, want die is uiteraard mislukt doordat mijn geld en zo redelijk goed wegzaten.

* Verder liep ook de terugreis vrij vlot al moet ik zeggen dat het wel fijner was geweest moest de verwarming aangelegen hebben op de trein. Toen we in Brussel arriveerden zaten er enkel nog koukleumen op de trein. Aanvankelijk dacht ik dat ik de enige was die kou had maar het gedrag van de andere treinreizigers zei genoeg. :D Op de trein van Brussel naar Gent heb ik me trouwens beziggehouden met mijn nieuwe aanwinst, een vijfdelig Russian dolleke. :)





Postcrossing Meeting in Rotterdam

29 03 2008

Straks, bij het ochtendgloren, is het eindelijk zover. Dan zal ik naar Rotterdam sporen om er rond 11 uur (een vertraging van max. één uur werd ingecalculeerd. Naar het schijnt zijn er in Nederland nog meer vertragingen dan in België.) af te spreken met een tiental andere postkaartverslaafden. Het grootste deel van deze postcrossers zullen Nederlanders zijn maar er komen ook twee Russische dames, één Duitse vrouw en één meisje jongedame uit België. :)

Wat er precies op het programma staat is voor de meesten nog een raadsel. De  persoon die de meeting organiseert heeft dat als verrassing gehouden. Zeker is dat wij met z’n allen Rotterdam zullen bezoeken en ook – uiteraard – een postkaartwinkel zullen aandoen. Ik meen ook ergens gelezen te hebben dat we poffertjes gaan eten. Daar kan ik alvast geen neen tegen zeggen. :)

Het feit dat ik dit jaar nog een klein beetje kan genieten van gratis treinvervoer in de Benelux was voor mij één van de redenen om deze meeting niet aan mij voorbij te laten gaan. Verder is het geleden van toen ik nog een klein meisje was dat ik nog eens in Rotterdam geweest ben. En, last but not least, vermoed ik dat het wel leuk zal zijn om eens met een tiental wildvreemden op stap te gaan. Ik hoop dat ze allemaal vriendelijk en zo zullen zijn en dat ze mij niet zullen opeten of ontvoeren. En als ik om een of andere reden toch moet ontvoerd worden dan het liefst door een van de Russische dames a.u.b.

Met Extremely Loud & Incredibly Close van Jonathan Safran Foer in mijn rugzak en de volgende deuntjes op mijn mp3-speler kan de treinreis wat mij betreft alvast niet meer stuk. :)

Koop – The Moonbounce
The Moldy Peaches –  Anyone Else But You
Mercury Rev – The Dark Is Rising
Prefab Sprout – Cars and Girls
Nerina Pallot – Sophia
India.Arie – Ready For Love
Peter Bjorn and John – Young Folks
Suzanne Vega – Caramel
Out Hud – It’s For You
Leona Naess – Ballerina
Polaroid – So Damn Beautiful
Parov Stelar – Homesick
Tracy Chapman – Fast Car
Arsenal – Switch
Brigitte Bardot – Un Jour Comme Un Autre
David Fonseca – Superstars
Joan As Police Woman – The Ride
Massive Attack – Unfinished Sympathy
Dionne Warwick – Walk On By
Mulatu Astatke – Yegelle Tezeta
The Underwolves – Shaken
Gotan Project – Triptico
Cali – Je M’en Vais
Archive – Lights
The Dø – Tammie
Holden – C’est Plus Pareil
Maxime Le Forestier – San Francisco
Los Hermanos – O Vento
The Rippingtons & Jeffrey Osborne – I’ll Be Around
Khadja Nin – Wale Watu
Toots Thielemans – Bluesette

De batterijen van het fototoestel zijn helemaal opgeladen, de sportschoenen staan klaar, de vuile loopoutfit zit in de rugzak (we gaan rechtstreeks van R’dam naar Hotel Mama & Papa ;-p), de adressen voor de kaartjes zitten in mijn agenda, … Nu alleen nog maar hopen dat het weer en de andere postcrossers een beetje meezitten. :D





Ditjes en datjes…

9 03 2008

* Gisterenavond heb ik samen met enkele vrienden uit het middelbaar het eten in de Pablo’s onderzocht en lekker bevonden.

* Achteraf belandden wij in den Abacho en deze gezellige bar kreeg eveneens mijn goedkeuring. Het merendeel van het publiek aldaar bleek uit holebi’s te bestaan maar laat u dat in ieder geval niet tegenhouden om er als hetero ook eens binnen te stappen. Wij hebben het ons in ieder geval niet beklaagd (alé, ik toch niet).

* Het is blijkbaar weer Flikken op den televisie en net zoals vorig jaar zal ik vooral enkel en allen voor hem kijken.

* De regen heeft mij vandaag niet tegengehouden om les 4 van ‘Start to Run‘ te lopen. De muziek van deze les viel goed mee en ik betrapte mijzelf erop dat ik soms meezong (in de wandelstukken, dat spreekt). De regendruppels op mijn brilglazen verhinderden mij dan wel weer om alle plassen te ontwijken.

* Ik zou ook wel weer wat meer willen gaan zwemmen maar ik zit met vestimentaire problemen inzake badkledij. Mijn zwempakken zijn een beetje te klein geworden en met mijn fel gekleurde bikini gaan de mensen denken dat ik kom om in de kijker te staan in plaats van te zwemmen. Dat doet mij er dan weer aan denken dat ik vroeger vaak droomde dat ik het zwembad voor mij alleen had. Zalig moet dat zijn.

* Ik zou de lay-out van mijn blog willen veranderen naar het thema Cutline. Dat is naar mijn mening vlotter leesbaar maar wel iets minder strak dan het huidige thema. Bovendien zou ik niet weten wat als header te gebruiken. En die standaard header gebruiken getuigt ook maar van weinig creativiteit.

* De Poolse jongen die van mij de officiële postcrossing kaart BE-13748 ontving, stuurt mij net een bedankmailtje en weet mij te vertellen dat Gent in het Pools Gandawa wordt genoemd. Ik hoop altijd stiekem de ontvangers van mijn kaarten te kunnen overtuigen om Gent eens te bezoeken. Ik noteer dan ook altijd het webadres van www.visitgent.be op de kaart.

* Deze namiddag heb ik een stuk dooreengeklutste fruittaart gegeten. Het zag er niet uit maar smaakte wel enorm lekker. Het deed mij denken aan die dag (heel lang geleden) dat ons mama mijn zus en ik eens naar de bakker stuurde om de verjaardagstaart voor papa af te halen. Wij gingen daar met onze fiets om en ik had de taartdoos op haar (zijn?) zij in een plastieken zaksken aan mijn fietsstuur gehangen. Dat was niet zo slim. :/

* Alé, we gaan eens kijken wie naar Belgrado mag. Spannend!








Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.